گاه نوشتهایی برای خودم و تو همه (پایان سیاهی ها کجاست)
به راستی سیاهی تا چه نقطه
ای ادامه دارد
تا کجا
تا غروب آخرین لحظه ها
تا توان گفتن آخرین افسوسها
تا آن سوی انتها
یا شاید نه
یا شاید هم ما
در سرزمینی زاده شدیم که سالهاست می کاریم و باد بجای ما درو میکند
و ما باید مرتب
بگوییم نقطه سر خط
و فقط توجیه
کنیم که شاید یک روز......
یا به قول آن
جمله معروف همیشه دیر می رسیم
یا شاید هم زود
یا شاید هم
اصلا رسیدن و موفقیت حق ما نیست
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۹ تیر ۱۳۹۱ ساعت 12:54 توسط بابک مغازه ای
|
توضیح لازم: