نقش و جایگاه راستین سازمانهای غیر دولتی

یادداشت بابک مغازه ای دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ در هنر نیوز درباره ی نقش و جایگاه راستین سازمانهای غیر دولتی 31 اردیبهشت  1390

http://www.honarnews.com/index.aspx?siteid=1&pageid=281&newsview=27026

نقش و جایگاه راستین سازمانهای غیر دولتی

سازمانهای غیردولتی به عنوان بازوی دوم حرکت هر جامعه بسوی داشتن کشوری توسعه یافته با حفظ معیارهایی پایدار و هدفمند از نقش اساسی و منحصر به فردی برخوردار هستند.
به گزارش هنرنیوز، چهارمین روز از هفته میراث فرهنگی مصادف با شنبه (31 اردیبهشت ماه ) ،از سوی سازمان میراث فرهنگی «میراث و مشارکت های مردمی »نامیده شد . قرار بود در این روز ضمن برگزاری همایش تشکل های غیردولتی حامی میراث فرهنگی (به پیشنهاد اداره کل ثبت آثار) ، کارگاه ثبت آثار معنوی و ایستگاه پرسش و پاسخ نیز برگزار شود که کل این برنامه در دقایق پایانی پنج شنبه شب از سوی سازمان میراث فرهنگی کنسل شد.هرچند نهادهای مدنی همواره به عنوان عنصر تاثیر گذار بر روند رشد و تعالی جامعه برای دستیابی به حقوق خود در زمینه های مختلف مورد توجه ارگانهای دولتی بوده اند اما به نظر می رسد سازمان میراث فرهنگی چندان اهمیتی به این جایگاه نمی دهد .متن زیر یادداشتی است درباره نقش و جایگاه سازمانهای غیر دولتی میراث فرهنگی .

سازمانهای غیردولتی به عنوان بازوی دوم حرکت هر جامعه بسوی داشتن کشوری توسعه یافته با حفظ معیارهایی پایدار و هدفمند از نقش اساسی و منحصر به فردی برخوردار هستند که این جایگاه ناشی از:
- ارتباط همه جانبه فعالین این سازمانها با گروه های مختلف اجتماعی و جوامع محلی شهری و روستایی
- دارابودن تخصص ها و تجربیات مختلف اعضا در کنار یکدیگر و در نتیجه توان بالا در توانمند سازی نیروهای اجتماعی واجرایی , با کمترین امکانات
- امکان ارتباط و استفاده بهینه از نظرات کارشناسان دانشگاهی و تجربی حوزه های مختلف آنهم بدور از مراحل دسته و پا گیر اداری و بیشترین امکان تاثیر گذاری در تصمیم سازی ها به دلیل بهره جستن از نظرات تخصصی و عمومی
- موقعیت منحصر به فرد در بیان نظرات عموم مردم , که در قالب اعضا و یا مخاطبین با این سازمانها در ارتباط هستند که این خصوصیت سازمان های مردم نهاد را به عنوان نماینگان وجدان اجتماعی معرفی می نماید.
- استفاده از نیروهای داوطلب علاقه مند که با تمام توان و حداقل امکانات فعالیت می نمایند.
- امکان استفاده از حمایت مالی , فکری و انسانی عموم جامعه
- امکان ارتباط سریع , راحت و موثر با تمامی لایه های اجتماعی و درجه تاثیر گزاری بالا
- توانایی ظرفیت سازی , آموزش اجتماعی و توانمد سازی همزمان , بخشهای دولتی , خصوصی , اجتماعی و جوامع محلی
- ارتباط گسترده و آسان با رسانه های جمعی , سازمانهای غیردولتی دیگر , نهادهای تخصصی و عموم مردم , جمع آوری و ارائه نتایج فعالیتهای انجام شده در اجتماع , بررسی تاثیرات آنها و دریافت برون داد لازم توسط مجری , با کمترین هزینه و بیشترین بازدهی
- امکان عملی برای حضور در فرایند اجرای برنامه ها که البته نمی باید به صورتی باشد که این سازمانها را به پیمانکاران پروژه های دیگر بخش ها بدل سازد.

موارد اشاره شده و بسیاری مزیتهای دیگر که بیان تک تک آنها در این یادداشت نمی گنجد به خوبی مشخص می سازد که حضور سازمانهای غیردولتی در بخشهای مختلف فرایند انجام فعالیتهای مختلف تا چه میزان دارای ارزش و اهمیت است و چرایی حضور همه جانبه این مجموعه ها در سطحی بالا و هم سنگ با سازمانهای دولتی و فراتر از آن در سطح سازمانهای بین المللی را در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه جهان مشخص می سازد.
به همین دلیل در کشور ما نیز که توسعه پایدار با حفظ ذخایر زیستی نیازی مبرم و غیر قابل انکار می باشد و توجه به بقا و بهره گیری درست از میراث فرهنگی و محیط زیست کشور به عنوان ذخایری بی نظیر و غیر قابل تجدید مسئله ای پر اهمیت بوده و نیازمند یک عزم ملی است شایسته است تا جایگاهی در خور برای حضور کامل و قدرتمند سازمانهای غیر دولتی ایجاد شده و از نیروی این مجموعه ها به درستی سود برده شود.

اما نکته مهم این جا است , تا زمانی که فرایند اجرای یک برنامه کوچک یا بزرگ تنها محدود به دو گام تصمیم گیری و اجرا باشد و بنا بر قاعده موجود تصمیم گیری نیز در اختیار بخشهای دولتی و یا خصوصی قرار گیرد , سازمانهای غیر دولتی در بهترین شرایط نیز فقط در فرایند اجرا که اتفاقا کمترین توان را به جهت داوطلب بودن اعضا و کمبود توان مالی در آن دارند دخیل می شوند و بخش عمده ای از توان آنان نادیده گرفته خواهد شد و متاسفانه به پیمانکارانی تبدیل می شوند که بدلیل پایین بودن هزینه ها به کار گرفته می شوند
اما در صورتی که فرایند انجام کارها به صورتی علمی و گسترده وبا داشتن مراحل مختلف و چند گانه مورد توجه قرار گیرد آن گاه جایگاه اصلی سازمان های مردم نهاد مشخص خواهد شد.
به صورتی که این فرایند را به اختصار باید در مراحل زیر دید
گام اول تصمیم سازی : کاملا مشخص است که تصمیم گیری در رابطه با هر موضوعی و حتی به صورت دسته جمعی و با نظر اکثریت , بدون توجه به طی مراحل تصمیم سازی و بررسی های لازم پیش از اخذ تصمیم نمی تواند فرایند درستی قلمداد شده و تصمیم حاصل از آن لزوما نتایج مورد نظر را به دنبال داشته باشد و اولین نقش سازمانهای غیر دولتی نیز به دلیل بسیاری از مطالب ارائه شده همچون دریافت و اطلاع گسترده از نظرات و دل مشغولی های لایه های مختلف اجتماع , ارتباط با متخصصین و.... در همین گام تصمیم سازی است تا با حضور و نقش آفرینی این مجموعه ها کار پژوهشی گسترده تری صورت گرفته و توجه بیشتری به نظرات عمومی داده شود در گام بعدی بخشهای دولتی و یا مجریان خصوصی تصمیمات بهتری را با توجه به نظرات عمومی و کارشناسی داشته باشند
در ادامه باید توجه داشت که پس از تصمیم گیری نیز به یک باره نمی باید فرایند اجرای هر پروژه ای را آغاز نمود چراکه پیش و همزمان با اجرا نیاز به انجام دو گام اساسی ظرفیت سازی و توانمند سازی هستیم که با توجه به تمامی خصوصیات و تواناییهای سازمان های غیر دولتی آنها می توانند نقشی اساسی در ظرفیت سازی عمومی و آماده نمودن شرایط لازم برای اجرای محیطی برنامه را به شرط حضور و نقش آفرینی قبلی در تصمیم سازی داشته باشند و در زمینه توامند سازی نیز امکانات گسترده ای را در اختیار دارند که اگر به درستی از آن سود جسته شود می تواند زمینه افزایش بهره وری نیروهای درگیر در بخشهای مختلف کار و یا افرادی را که در آینده می خواهند از نتایج انجام پروژه ها استفاده نمایند را فراهم سازد
در زمان اجرا نیز سازمانهای مردم نهاد می توانند در حد امکانات خود گاه وارد عمل شوند اما بهتر است که این حضور بیشتر در بخشهای توانمند سازی نیروها باشد تا خود اجرای پروژه چرا که یکی از وظایف مهم و اساسی این سازمانها که گام پایانی هر کاری است , نظارت و گزارش دهی عمومی بوده و انجام آن مستلزم درگیر نشدن این فعالان مدنی در انجام عملی پروژه ها است.
در گام نهایی همانطور که اشاره شد سازمان های غیر دولتی می باید بکوشند تا نتایج حاصل از انجام پروژه را بررسی کرده و از سوی دیگر نظرات بخشهای اجتماعی مرتبط با آن را نیز در اختیار نهادهای مجری قرار دهند و این خود یکی از خصوصیات منحصر به فرد این مجموعه ها به جهت حضور در نقطه تلاقی مجریان و مخاطبین پروژه ها است.
با توجه به تمامی این موارد سازمانهای غیر دولتی فعال در زمینه میراث فرهنگی نیز می توانند در بخشهای مختلف فرایند تصمیم سازی تا بررسی نهایی فعالیتهای این حوزه حضور یافته و اثرات ارزشمندی را بر پایایی و پویایی نمادهای درخشان تاریخ این سرزمین داشته باشند و ضمن توجه به جایگاه حقیقی خود نسبت به افزایش توان کیفی و توانمد سازی هر چه بیشتر اعضا بکوشند و مسئولین مربوطه نیز می توانند از این ظرفیت حداکثر بهره را ببرند.

بابک مغازه ای
دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ

روز معارفه رئيس جديد سازمان ميراث فرهنگي رسيد

مصاحبه بابک مغازه ای دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ روزنامه تهران امروز درباره ی معارفه رئيس جديد سازمان ميراث فرهنگي درتاریخ 31 اردیبهشت  1390

http://tehrooz.com/1390/2/31/TehranEmrooz/619/Page/10/


توهين به انجمن‌هاي دوستدار ميراث فرهنگي 


همزماني آمدن احمدزاده به سازمان ميراث فرهنگي با نشست انجمن‌ها به دعوت خود مسئولان سازمان كه منجر به لغو اين نشست‌ها شد، نخستين دلخوري و اعتراض دوستداران ميراث فرهنگي را به دنبال داشت. لغو شدن نشست انجمن‌هاي ميراث فرهنگي به دليل برگزاري مراسم توديع و معارفه رئيس جديد سازمان ميراث در حالي انجام شد كه بسياري از نمايندگان و مسئولان سازمان‌هاي غير دولتي از شهرستان‌هاي دور همچون خوزستان، شيراز و يزد در راه آمدن به تهران بودند. اين اتفاق نه تنها توهين به انجمن‌ها محسوب شد بلكه هزينه‌هاي بسياري را به بدنه انجمن‌ها كه بيشتر آن‌ها خودجوش هستند، وارد كرد. در حالي كه دوستداران ميراث اعلام كرده بودند اگر مسئولان ميراث فرهنگي هم در اين نشست‌ها نمي‌آيند، مشكلي وجود ندارد و ما به برگزاري كارگاه آموزشي و نشست‌هاي تخصصي اكتفا مي‌كنيم، با اين حال با اين تجمع آن‌ها در سازمان ميراث فرهنگي با مخالفت مسئولان اين سازمان رو به رو شد.

بابك مغازه‌اي، از اعضاي انجمن كهن دژ در اين باره به «تهران امروز» مي‌گويد: «اين برنامه كه مي‌توانست يك نقطه آغاز گفت و گوي رو در رو و متقابل بين سازمان‌هاي غير دولتي و سازمان ميراث فرهنگي باشد. با اين وجود تمامي تلاش‌ها و پيشنهادات فعالان اصلي تشكل‌ها مبني بر برگزاري اين برنامه حتي بدون حضور تمامي مسئولان ميراث كه تا آخرين ساعات پنج‌شنبه شب هم ادامه داشت مورد توجه قرار نگرفت.» به گفته او، لغو اين برنامه نشان دهنده عدم توجه مسئولان مربوطه به نقش و جايگاه سازمان‌هاي غير دولتي محسوب مي‌شودچراكه مطابق برنامه‌ريزي‌هاي انجام شده بيش از 100نفر از نماندگان سازمان‌هاي غير دولتي از مناطق مختلف كشور مي‌خواستند در اين برنامه حضور پيدا كنند و بيشتر آن‌ها براي عزيمت به تهران و حضور در اين برنامه آماده شده بودند كه به طور غير منتظره‌اي با لغو برنامه رو به رو شدند. مغازه‌اي اميدوار است كه در مديريت جديد ديگر شاهد چنين اتفاقاتي نبوده و مسئولان زيرربط جايگاه حقيقي نهادهاي مدني را به درستي بشناسند و به آن توجه كنند.

در همين حال مجتبي گهستوني،سخنگوي انجمن تاريانا هم به «تهران امروز» مي‌گويد:با توجه به حساسيت و اهميتي كه سازمان ميراث فرهنگي مي‌توانست در رابطه با انجمن‌ها و سازمان ميراث فرهنگي نشان دهد به دليل همه بي‌اعتمادي‌هايي كه به وجود آمده بود اما برگزاري يك نشست تاثيرگذار هم به يك‌باره منتفي شد.

به اعتقاداو، با برنامه‌ريزي دقيق‌تر از سوي سازمان ميراث فرهنگي اين نشست مي‌توانست به ساعتي ديگر منتقل شود نه اينكه به طور كامل منتفي شود، براي اينكه انجمن‌ها با برنامه‌ريزي دقيق و آمادگي كامل به پاس احترام به همه زحمتي كه انجمن‌ها براي حفظ ميراث تاريخي كشور متحمل مي‌شوند آماده حضور در همايش بودند ولي به يك‌باره اعلام شد كه برنامه به زمان ديگري موكول شده است. به گفته او، قطع به يقين حضور 200 انجمن دوستدار ميراث فرهنگي در آغازين روز فعاليت رئيس ميراث فرهنگي كشور مي‌توانست در اتخاذ تصميم گيري‌هاي بعدي موثر واقع شود اما اين اتفاق به سادگي منتفي شد. گهستوني نشست‌ها را در هم ريزنده ديوار بي‌اعتمادي ميان انجمن‌ها و سازمان ميراث فرهنگي مي‌دانست كه آن هم تا زماني نامعلوم لغو شد.

سازمان میراث فرهنگی دوباره بدقولی کرد

مصاحبه بابک مغازه ای دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ با باشگاه خبرنگاران جوان درباره ی لغو گردهمایی تشکل های غیر دولتی حامی میراث فرهنگی درتاریخ 30 اردیبهشت  1390

http://art.yjc.ir/NewsDesc.aspx?newsid=462226

سازمان میراث فرهنگی دوباره بدقولی کرد


بابک مغازه ای گفت:لغو برنامه میراث فرهنگی و مشارکت های مردمی از سوی سازمان میراث فرهنگی،نشانگر بدقولی دوباره این سازمان به نهادهای مردمی است.

دبیر انجمن کهن دژ همدان درگفتگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران افزود:قرار بود عصر امروز 31 اردیبهشت برنامه ای با حضور بیش از 100 تشکل میراث فرهنگی سراسر کشور در کاخ گلستان با سخنرانی و پرسش و پاسخ مسئولان معاونت میراث فرهنگی کشور برگزار شود که به علت مراسم غیرمنتظره تودیع و معارفه رئیس جدید سازمان میراث فرهنگی لغو شد.

مغازه ای ادامه داد:تا آخرین ساعات روز پنجشنبه برگزاری این مراسم حتمی و به همین مناسبت شرکت کنندگان برنامه ریزی های لازم را برای حضور خود انجام داده بودند و صبح دیروز 30 اردیبهشت درشرایطی از لغو برنامه مطلع شدند که به سمت تهران حرکت کرده بودند.

دبیر انجمن کهن دژ همدان گفت:فعالان و دوستداران میراث فرهنگی دراین راستا تا آخرین ساعات پنجشنبه پیشنهاد خود را مبنی براجازه برگزاری این مراسم،بدون حضور مسئولان ارشد اعلام کردند اما این مراسم دوباره لغو شد.

وی اظهار داشت:لغو این برنامه درروز میراث فرهنگی و مشارکت های مردمی نشانگر بی توجهی و بی اهمیتی میراث فرهنگی به مشارکت های مردمی است.

مغازه ای گفت:این برنامه می توانست نقطه آغازی برای گفتگو بین فعالان غیردولتی و سازمان میراث فرهنگی باشد که لغو آن نقطه ای دیگر را برای ایجاد سوءتفاهمات ما بین این دو نهاد منجر شد.

وی خاطرنشان کرد:با توجه به این مسائل انتظار می رود که رئیس جدید سازمان میراث فرهنگی و معاونت های این مجموعه تلاش بیشتری برای رفع سوء تفاهمات انجام دهند و ارتباط مناسبی را با سازمان های غیردولتی انجام دهند.

گردهمایی تشکل های غیر دولتی حامی میراث فرهنگی لغو شد

مصاحبه بابک مغازه ای دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ در خبرگزاری برنا درباره ی لغو گردهمایی تشکل های غیر دولتی حامی میراث فرهنگی درتاریخ 30 اردیبهشت  1390

http://www.bornanews.ir/Pages/News-49524.aspx


گردهمایی تشکل های غیر دولتی حامی میراث فرهنگی لغو شد

 

به گزارش خبرنگار اجتماعی برنا،مراسم تودیع و معارفه رییس جدید سازمان میراث فرهنگی فردا همزمان با  برگزاری گردهمایی تشکل های غیر دولتی حامی سازمان میراث فرهنگی برگزار می شود.

بر اساس این گزارش به دلیل حضور مدیران میراث فرهنگی در مراسم تودیع و معارفه رییس جدید، این افراد نمی توانند در همایش حضور داشته باشند و همایش به‌ روز دیگری موکول شد.

این درحالی است که به گفته بابک مغازه ای دبیر و سخنگوی انجمن کهن دژ، فعالان مدنی حوزه میراث فرهنگی تا آخرین ساعات پنج شنبه شب همه تلاش خود را برای برگزاری گردهمایی تشکل های غیر دولتی حامی میراث فرهنگی انجام داده و حتی پیشنهاد دادند به رغم حضور برخی از مسوولان سازمان میراث فرهنگی بازهم امکان برگزار این گردهمایی وجود دارد.

بابک مغازه ای افزود: برگزاری این همایش می توانست تاثیرات مثبت زیادی در حوزه میراث فرهنگی به دنبال داشته باشد و در روند همکاری مؤثر و گفت و گوی متقابل بین تشکل های غیر دولتی و سازمان میراث فرهنگی تاثیرات مثبتی داشته باشد. همچنین این همایش می توانست سرآغازی برای ایجاد گفت و گو بین فعالان مدنی و سازمان میراث فرهنگی در رابطه با مسائل موجود باشد.

نهادهای مدنی و پیگیری مطالباتی چندین ساله در حوزه میراث فرهنگی

یادداشت بابک مغازه ای دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ در روزنامه روزگار درباره ی نهادهای مدنی درتاریخ 29 اردیبهشت  1390

http://roozegardaily.com/pdf/90-02-29/06.pdf

نهادهای مدنی و پیگیری مطالباتی چندین ساله در حوزه میراث فرهنگی

بابک مغازه ای

دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ

باز هم هفته میراث فرهنگی با کوله باری از انتظارات , پیشنهادات و رویکرد هایی برای آینده و روزهایی که هر یک مناسبت و عنوانی همچون پیوند ملل و اقوام , خانواده و میراث فرهنگی , مشارکتهای مردمی , قانون و میراث فرهنگی و........ را نمایندگی می کنند فرا رسید

یکی از این عنوانها میراث و مشارکتهای مردمی است که به رابطه نهادهای مدنی و فعالان فرهنگی با کارگزاران میراث فرهنگی اختصاص دارد و می باید بیانگر تعامل نهادهای دولتی و غیردولتی میراث فرهنگی کشور باشد

نهادهای مدنی میراث فرهنگی که در طول سالیان گذشته افت و خیزهای بسیاری را پشت سر نهاده اند در سال گذشته نیز در کنار بسیاری از فعالیتهای همیشگی خود در زمینه شناخت و معرفی هر چه بیشتر فرهنگ و تمدن ایران زمین همچنان پی گیر مطالبات عمومی به منظور پاسداری از میراث فرهنگی در خطر بودند و گامهای نسبتا موفقی را به منظور همراهی هر چه بیشتر با یکدیگر در زمینه فعالیتها و موضع گیری های مشترک با یکدیگر برداشتند که در این راه در آخرین روزهای تابستان 89 به همت تشکل های استان یزد بار دیگر همچون تلاشهای ما بین سالهای 80 تا 84 گرد هم آمدند و گامی نو را در تداوم تلاشهای انجام گرفته در سالهای گذشته برداشتند و در ادامه آن در قدم دوم نیمه اسفند ماه را هم میهمان شیرازی ها بودند تا یک گام دیگر به تشکیل شورای تشکل های میراث فرهنگی نزدیکتر شوند این دو گام با تمامی سختی هایی که پیش روی برگزار کنند گانش بود و محدودیت زمانی که شرکت کنند گان را از پرداختن به تمامی انتظاراتشان از این نشست ها ناتوان می ساخت و اختلاف سلیقه هایی که پدیدار شدنش در قدمهای نخست هر حرکت اجتماعی اجتناب ناپذیر است اما باز هم حرکتی در خورو شایسته سپاس از برگزار کنند گانش بود که نتایج مثبت آن  در آینده به بار خواهد نشست

علاوه بر این حرکت فعالین این عرصه  در طول سالی که گذشت و اندکی پیش از آن گامهای دیگری نیز هم چون صدور ده ها بیانیه مشترک در جهت دفاع از میراث فرهنگی و جلوگیری از تخریب هر چه بیشتر آن همچون موضوع کتابخانه یزد , مخالفت با آبگیری سد کلان ملایر , مخالفت با تخریب بافت تاریخی شیراز و ...........منتشر نمودند

 تلاش برای همراهی با دیگر نهادها به منظور بازپس گیری الواح هخامنشی و یا ادامه حضور منشور کورش در ایران و ده ها تلاش مشترک و یا منفرد این سازمانهای مردم نهاد گامهایی بود که شاید در چند خط بتوان فهرست وار به آنها اشاره نمود اما انجام هر یک از آنها نیازمند تلاشی است که برای مجموعه ای از نیروهای داوطلب که امکانات اندکی نیز در اختیار دارند کارنامه پر باری است

در سالی که گذشت همراهی هر چه بیشتری ما بین روزنامه نگاران و خبرنگاران حوزه میراث با یکدیگر شکل گرفته  و تلاشها مشترک آنان در این راه که تدوین و ارسال  نامه مشترکی در خصوص بافت تاریخی اصفهان به امضا بیش از یک صد روزنامه نگار به رئیس دفتر منطقه ای سازمان یونسکو در تهران برای برگزاری کنفرانس خبری در این خصوص که در نوع خود کم نظیر بود نمونه ای بارز و مثال زدنی از همراهی مثبت فعالان مدنی بود , همچنان ادامه یافته و در طول سال پیش و با وجود منع برخی از کارشناسان به ویژه صاحب نظران دولتی از اظهار نظر و گفتگو با رسانه ها سبب ساز همکاری و  همگامی هر چه بیشتر آنان با فعالان مدنی این عرصه به ویژه در سازمانهای غیر دولتی گردید به صورتی که امروزه یکی از مهمترین منابع خبرنگاران این حوضه در جهت انتشار گزارشات دست اول در زمینه میراث در خطر نماینگان و سخنگویان سازمانهای مردم نهاد هستند که به عنوان نیروهای داوطلب و نماینگان وجدان اجتماعی بیان کننده خواست و مطالبات عموم جامعه می باشند و این ارتباط و همکاری مشترک در کنار همراهی برخی از کارشناسان دانشگاهی و باستان شناسان  ترکیبی را ایجاد نمود که سالی پر تکاپو و سازنده را برای اطلاع رسانی در حوزه میراث فرهنگی و معنوی رغم زد که نقشی اساسی و سازنده در جلب نظر عموم مردم به اهمیت و حفاظت از میراث فرهنگی داشته و خواهد داشت

و با رویکردی به آینده می توان انتظار داشت که این مجموعه در سال پیش رو در کنار انجام وظیفه نگاه بانی و دیده بانی میراث کهن خاک خویش پای در راه ارائه پیشنهادات و بررسی برنامه هایی برای بهبود هر چه بیشتر میراث فرهنگی ایران داشته باشند و فضایی را برای گفتمانی سازنده در این خصوص فراهم سازند البته انتظار می رود مدیریت دولتی میراث فرهنگی کشور نیز با رویکردی مثبت به این تلاشهای داوطلبانه و دلسوزانه حداکثر استفاده از این حرکت را نموده و بجای منع آنان از اظهار نظر به ویژه در سطوح مدیریتی شهرستانها , زمینه همکاری هر چه بیشتر با این نهادهای مدنی را در جهت جلوگیری از تخریب ها و سود جستن از نظرات و پیشنهادات آنان فراهم سازند.

فعالان مدنی نمایندگان وجدان اجتماعی

مقاله بابک مغازه ای دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ درخبرگزاری میراث فرهنگی درباره فعالان مدنی درتاریخ 27 اردیبهشت  1390


http://www.chn.ir/news/?section=1&id=33856


دوستداران ميراث فرهنگي به مثابه وجدان اجتماعي

  

در شرايطي که بسياري از کارشناسان ميراث‌فرهنگي از گفت‌وگو با رسانه‌ها منع شده، تنها فعالان مدني هستند که به عنوان نماد وجدان اجتماعي، مرجع اطلاع رساني و پيگيري وضعيت ميراث فرهنگي در کشور شده‌اند.


خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ گروه ميراث فرهنگي ـ بابک مغازه‌اي، دبير انجمن کهندژ همدان ـ اکنون ديگر سال‌هاي بسياري است که ملل رشد يافته و حتي در حال توسعه جهان حرکتي پيگير و مداوم را در جهت شناخت، معرفي و دفاع از فرهنگ و تمدن خويش و به ويژه نمادهاي آن يعني ميراث فرهنگي سرزمين‌شان را آغاز کرده و دنبال مي‌کنند و از اين نمادها در جهت تاثيرات فرهنگي آن به منظور وحدت ملي، پيشرفت و توسعه فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي پايدار وهدفمند سود مي‌جويند.

 

در اين رهگذر فارغ از وظايفي که بر عهده نهادهاي دولتي است، فعالان مدني و تلاشگران مطبوعات نقشي مهم و تاثيرگذاري را ايفا مي‌کنند و تنها در صورت همگامي و حضور تمامي آنان يعني فعالان مدني، اصحاب مطبوعات و کارگزاران دولتي در کنار جوامع محلي، مي‌تواند ضامن حرکتي روبه رشد در اين حوزه باشد.

 

در اين ميان فعالان مدني به اين دليل که از درون جامعه برخاسته‌اند و ارتباطي تنگاتنگ با بخشهاي مختلف جامعه دارند و از سوي ديگر بنا بر علاقه‌مندي و يا تخصص اعضا خود ارتباط نزديک‌تر و صميمانه‌تري را نيز با بخشهاي تخصصي و تحقيقاتي دارا هستند به عنوان نمايندگان وجدان اجتماعي به حساب مي آيند و نمايندگان و سخنگويان اين مجموعه‌هاي مردمي را مي توان به عنوان زبان گوياي جامعه اي دانست که همواره دغدغه هاي بسياري را براي داشتن جامعه اي آباد و سرفراز تر دارد .

 

در شرايط فعلي نيز که بسياري از کارشناسان و فعالان حوزه ميراث فرهنگي کشور از اظهار نظر و گفتگو با رسانه ها منع شده اند تنها فعالان مدني و نيروهاي داوطلب هستند که بنا بر علاقه مندي ومسئوليتي که احساس مي کنند با کوششي مضاعف علاوه بر ديگر فعاليتهاي عمومي و تخصصي خويش بدون داشتن هيچ چشم داشت شخصي به مرجعي براي اطلاع رساني و پيگيري وضعيت ميراث فرهنگي در خطر و در معرض آسيب بدل گشته اند و خبرنگاران و روزنامه نگاران نيز براي انتشار مطالب خويش به اين نمايندگان وجدان جامعه و زبان گوياي بخشهاي مختلف مردم رجوع مي‌کنند.

 

هر چند که متاسفانه برخي از بخشهاي دولتي به جاي استفاده هر چه بيشتر از اين نيرو و تلاش داوطلبانه و پاسخگويي و بهره گيري بهينه از اين نظرات، خواسته ها و دل مشغولي هاي عمومي؛ نظرات فعالان مدني را به بهانه نداشتن مدرک تخصصي در خصوص موضوعات مطرح شده ناديده مي گيرند و از توجه و پاسخگويي به آن خودداري مي‌کنند.

 

از سوي ديگر فعالين مدني مي توانند بيشترين تماس را با جوامع محلي , شهري و روستايي در جهت فرهنگ سازي و آشنايي آنان با اهميت و ارزش اين آثار برقرار کنند.  

 

حال با توجه به موارد اشاره شده و مزاياي بسيار ديگري که حضور و تلاش اين نيروها که به سبب عشق و علاقه خويش به ميراث فرهنگي دارد، بجاست که توجهي هر چه بيشتري به اين فعالان شده و آنها را همچون تمامي کشورهاي روبه رشد  به عنوان مجموعه‌هايي هم سنگ و هم پايه دولت به حساب آورند.  

 

در اين ميان فعالان مدني نيز مي توانند علاوه بر ديده باني و اطلاع رساني در خصوص وضعيت و خطرات پيش روي اين يادگارهاي کهن با ياري گرفتن از نظرات کارشناسان و بهره جستن از توان اعضا و مخاطبين خود طرحها و پيشنهاداتي را به منظور بهبود مسائل و حرکت رو به رشد بخشهاي مختلف ميراث فرهنگي و گردشگري سرزمينمان ارائه کرده  و فضايي دوسويه و سازنده تري را فراهم سازند.   


(مقالاتی  به مناسبت روز جهانی موزه و هفته میراث فرهنگی)

آثار تاریخی بی دفاع در برابر هجوم یادگارهای گردشگران

باز انتشار گزیده مصاحبه های گروهی از فعالان میراث فرهنگی از جمله بابک مغازه ای (دبیر انجمن کهن دژ) در روزنامه روزگار  در تاریخ 13 اردیبهشت 1390

http://kohandezhngo.blogfa.com/post-286.aspx

روزنامه روزگار به آدرس زیر

http://roozegardaily.com/pdf/90-02-13/06.pdf


سفر پاک

دوست ارجمند و سرور گرامی دکتر شاهین سپنتا ابراز لطف فرموده و مطلب مربوط به سفرهای پاک را در تارنمای خود ایران نامه معرفی فرموده و مراجعه و ارائه مطلب به تارنگار سفرهای پاک را به مخاطبین پیشنهاد فرموده اند.

http://drshahinsepanta.blogsky.com/1390/01/

پاک و هدف‌مند سفر کنیم

بابک مغازه‌ای، دوست تلاش‌مند و دبیر انجمن ایران‌شناسی کهن‌دژ از همدان، در یادداشتی با عنوان «پیش به سوی گردشگری پاک و هدفمند» همه گردشگران و دوستداران میراث فرهنگی را فراخوانده است تا با مهر به سرزمین‌مان ایران، در پیشبرد یک برنامه فراگیر و همگانی برای پاک و هدفمندتر نمودن سفرهایمان به هرگوشه از ایران زمین بکوشیم. بابک مغازه‌ای که مسئول کمیته گردشگری انجمن کهن‌دژ نیز هست از هم‌میهنان می‌خواهد تا در هر سفر با در نظر گرفتن برنامه «سفر پاک»، ضمن استفاده بهتر از فرصت سفر برای آشنایی هر چه بیشتر با زیبایی‌های ایران و تفاوت‌های اقلیمی و فرهنگی مناطق مختلف آن تلاش نماییم تا سفرمان باعث آسیب‌رسانی به محیط زیست، میراث فرهنگی و زیبایی‌های سرزمینمان نشود و ضمن کسب اطلاعات بیشتر در خصوص منطقه‌ای که به آن سفر می کنیم خاطره‌ای جاودان از هر سفر را برای همیشه ثبت و در اختیار دیگران بگذاریم. متن کامل برنامه پیشنهادی «سفر پاک» را در تارنگار سفر پاک بخوانید و در بخش نظرات، دیدگاه‌ها و پیشنهادهای خود را برای تکمیل و جامع‌تر شدن این برنامه ارائه فرمایید.

صنايع دستي، نيازمند يک برنامه مدون

گفتگوی دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ با خبرگزاری میراث فرهنگی درباره وضعیت صنایع دستی کشور و راهکارهای پیش رو  درتاریخ 10 اردیبهشت 1390


صنايع دستي، نيازمند يک برنامه مدون

 

در حال حاضر صنايع دستي فاقد سيستمي يکپارچه و برنامه‌اي مدون و بلندمدت است. بسياري از فعاليت ها و گاها برنامه ريزي ها ابعاد محدودي را شامل مي شود. به طوري که هيچ تغيير محسوسي در عرضه، تقاضا و رشد بازار داخلي مشاهده نمي شود.

 

خبرگزاري ميراث فرهنگي- گروه صنايع دستي: هنوز تدوين برنامه جامع که رابطه مستقيم بين متوليان اين حوزه و متخصصين آکادميک و پيشکسوتان صنايع دستي که ساليان سال به صورت تجربي در اين حوزه اشتغال دارند وجود ندارد. بسياري از صنعتگران بي آنکه با متوليان ارتباط داشته باشند ادامه فعاليت مي دهند و هنرجويان و دانشجويان بدون اينکه در کارگاه هاي صنايع دستي حضور داشته باشند تنها مدرک تحصيلي اخذ مي کنند و بعد از مدتي رشته هاي صنايع دستي و تخصص اين حوزه را ازياد مي برند. به اعتقاد بسياري از کارشناسان و فعالين مدني براي پيشبردو  ايجاد تغييرات در حوزه صنايع دستي نيازمند راهکارهاي اساسي و ايده هاي تازه هستيم.

 

بابک مغازه اي دبيرانجمن کهن دژ همدان با بيان اينکه تدوين برنامه ريزي جامع در حوزه صنايع دستي نيازمند فرايند ارتباطي متخصصين علمي و پيشکسوتان و نقش آفريني فعالان مدني و اصحاب رسانه است، گفت: درواقع رسالت متوليان عمومي اين امرآنست که پل ارتباطي مابين متخصصين تجربي و باسابقه وکارشناسان آکادميک ايجاد کنند به طوري که فرآيند اين ارتباط در صورت وجود امکانات محيطي لازم فعالان مدني هم مي توانند نقش عمده اي ايفا کنند. در اين رابطه استفاده از نظر کارشناسان و متخصصين علمي و آکادميک و تجربي به مفهوم پيشکوسوتان است.

 

وي افزود: اين ارتباط بايد به گونه اي باشد که بين دانشگاهها و کارگاه هاي موجود صنايع دستي بايد ارتباطي متقابل شکل گيرد به طوري که مخصصين و دانشجويان به طور مستقيم در چهارچوب سرفصل هاي درسي با مراکز کاري و کارگاه ها ارتباط ويژه اي داشته باشند. درحال حاضر آموزش هايي که از سوي متوليان انجام مي گيرد بايد به کساني ارائه شود که سابقه حداقلي فعاليت در کارگاه هاي صنايع دستي دارند. تا اين افراد پس از گذراندن دوره هاي علمي و آموزشي به مراکز و کارگاه هاي صنايع دستي بازگردند چرا که درشرايط فعلي برخي از کساني که دوره هاي آموزشي صنايع دستي را مي گذرانند به فعاليت شغلي نمي پردازند.

 

به گفته وي آموزش هاي عمومي در رابطه با اهميت صنايع دستي و انواع و شيوه هاي توليد صنايع دستي در مقاطع مختلف آموزشي و تحصيلي به عنوان يک يا چند واحد درسي مي تواند مثمرثمر واقع شود به طوري که اين آموزش هاي عمومي ازيک سو باعث افزايش اطلاعات و توجه عموم مردم به اين حوزه خواهد شد و هم در انتخاب شغل و فعاليت آينده برخي از دانشجويان در حوزه صنايع دستي موثر و آنها را به پيگيري شغلي اين حوزه ترغيب خواهد کرد.

 

ادامه حيات صنايع دستي درصورت توجه بازار

درحال حاضر طبقه بندي صنايع دستي از دو حالت خارج نيست به گونه اي که برخي از صنايع بسيار فاخر و با قيمت هاي گزاف آن هم به صورت محدود و درنقاط خاص توليد مي شود و دسته اي ديگر با کيفيتي پايين و به صورت انبوه وفراگير در بسياري از بازارچه هاي موقت و دائمي عرضه مي شود. اين درحالي است که اغلب محصولات صنايع دستي يا جنبه تزئيني دارند و برخي ديگر آنقدر از لحاظ کيفيت نازل هستند که نمي توانکاربري بخشيد و در مصارف روزانه استفاده کرد. اتفاقي که راه صنايع مشابه خارجي را به بازار داخلي باز کرده و رونق محصولات اصيل ايراني را ازبين برده است.

 

 

وي افزود:حمايت از عرضه کنندگان و فروشندگان صنايع دستي در بازاربسيار حائز اهميت است اگر ما با انجام برنامه هاي تشويقي کاري کنيم که بازاريان رغبت بيشتري به فروش صنايع دستي بويژه صنايع داخلي داشته باشند،هم مصرف کنندگان وخريداران و هم افزايش تقاضا باعث خواهد شد ايجاد رقابت و کشمکش درعرصه توليد صنايع دستي خواهيم بود. محصولات صنايع دستي تا زماني ادامه حيات خواهد داد که مورد قبول و موردتوجه بازار باشد

 

اين درحالي است که هم اکنون بسياري از صنعتگران سالها در صف  وام هاي کوچک که سقفي 3 تا 4 ميليون دارد مي ايستند و در نهايت بسياري از آنها بدون اينکه بهره اي از اين وام ها بگيرند کارگاه هايشان را براي هميشه تعطيل مي کنند و سراغ مشاغل ديگر مي روند.

 

دبير انجمن کهن دژ همدان بحث حمايت هرچه بهتر وعلمي تر از توليد کنندگان و عرضه کنندگان صنايع دستي را جدي دانست وافزود: در اين بخش ضروري است راهکارهاي حمايتي و تشويقي را عوض کرد براي مثال مي توان به جاي اختصاص وام هاي کوچک چند ميليون توماني با تجميع وام ها اين مبالغ را به صورتي مستقيم وارد توليد کرد. براي مثال مي توان با حمايت از مواد اوليه و دستگاه هاي مورد نياز صنايع دستي و يا پرداخت بخشي از حقوق و بيمه کارگران صنايع دستي هزينه هاي توليد و درنتيجه بهاي تمام شده کالاها را کاهش داد تا قدرت رقابتي آنها در بازار افزايش پيدا کند تا هزينه هاي توليد پايينتر رود.

 

مغازه اي تاکيد کرد:دربسياري از کشورها بويژه مراکز توريستي و ديدني و تاريخي مکان ها و شرايط ويژه اي را براي عرضه صنايع دستي ملي و به خصوص محلي اختصاص داده مي شود و اين صنايع دستي حتي شامل پوشاک محلي نيز مي شود که فوايد فرهنگي و اقتصادي را براي آن منطقه دربر دارد و از طرفي اين تفاوت به جاذبه ي جديدي براي آن منطقه تبديل مي شود. در اين زمينه با توجه ويژه بر گردشگري روستايي و برنامه ريزي خاص در اين حوزه مي تواند بسيار مثمرثمر باشد.

 

اين درحالي است که دربحث تاثيرات صنايع دستي خارجي بايد به اين نکته را درنظر داشت که صنايع دستي داخلي با صنايع دستي اختصاصي کشورهاي ديگر که طراحي و توليد آنها مربوط به تمدن آن کشور است هيچ مشکلي ندارد چرا که آنها تاثيري در بازار صنايع دستي ما بدليل عدم مشابهت نمي گذارند اما مسئله مورد توجه که درسالهاي اخير گسترش بسياري يافته است، ورود و عرضه ي مشابه سازي هاي خارجي در زمينه صنايع دستي ايران است. براي نمونه بسياري از رشته ها چون قلم زني، خاتم سازي، چرم دوزي و سفال و سراميک و صنايع چوبي درمناطق مختلف در کشورهايي چون چين و پاکستان توليد و باقيمتي نازلتر اما جذابيت هاي ظاهري بيشتري توليد و درکشورما عرضه مي شود که اين موضوع حکم تيرخلاف صنايع دستي داخلي است.

هم اکنون تعداد محدودي از کارگاه هاي فرش و چرم همدان باقي مانده است و صنايع چوبي اروميه در حال نابودي است. کپي برداري از نقشه ها و طرح هاي فرش، اين صنعت را در خطر نابودي کامل قرارداده است.

 

40 سال نابسامانی در نگهداری اشیاء موزه هگمتانه

گفتگوی بابک مغازه ای دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژبا خبرگزاری هنر نیوز درباره وضعیت موزه های کشور , استانداردهای لازم و شرایط موزه های استان همدان درتاریخ 6 اردیبهشت  1390

 

http://www.honarnews.com/index.aspx?siteid=1&pageid=281&newsview=25789

  40 سال نابسامانی در نگهداری اشیاء موزه هگمتانه

 

دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ گفت : موزه هگمتانه 40 سال است به عنوان موزه موقت اشیاء حاصل از کاوشهای هگمتانه یادگار دوران مادها را در خود جای داده است.
بابک مغازه ای دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ در گفت و گو با هنرنیوز درباره کلیت وضعیت موزه‌های ایران در زمان کنونی و عدم استقبال مخاطبین از آنها گفت :متاسفانه موزه‌های ما عموماً شکل حرفه‌ای، پیشرفته و امروزی پیدا نکردند و با استانداردهای روز پیش نرفتند.
وی با اشاره به اینکه استانداردها ملاک‌های مختلفی دارند، اذعان کرد : به عنوان مثال اندازه و فضای موزه و نسبت آن ،به حجم اشیاء به نمایش گذاشته شده ،از اهمیت بسزایی برخوردار است . به این مفهوم که امروزه عموماً اشیاء بسیاری را در یک فضا کوچک به نمایش نمی‌گذارند، چرا که این امر درجه تأثیرگذاری دیداری محیط را کاهش می‌دهد و سبب می‌شود بینندگان استفاده کمتری از محیط و اشیاء موزه و تأثیرات فرهنگی آن داشته باشند که در کشور ما این معضل به صورت جدی وجود دارد.
مغازه‌ای از روش‌های بالا بردن تأثیرگذاری یک موزه را ایجاد مسیر علمی بازدید با توجه به دوره و یا هماهنگی وضعیت آثار با هم دانست و گفت: در برخی موارد چیدمان موزه‌ها به گونه ای است که آثار نه از لحاظ سیر تاریخی و نه از لحاظ جنسیت با هم هماهنگی ندارند .مثلا اثری از دوره اسلامی در کنار اثری از دوره اشکانی قرار دارد و یا ظرفی سفالین در کنار ظرفی مسین قرار گرفته است .
دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ یکی از روشهای آشنایی بازدیدکنندگان از تاریخ اشیاء را استفاده از گوشی‌های راهنما عنوان کرد و گفت : با دریافت و استفاده از این گوشی ها ، هنگامی که افراد و بازدیدکنندگان در مقابل هر شیء یا غرفه قرار می‌گیرند، این دستگاه به صورتی هوشمند اطلاعات لازم را در اختیار آنها قرار می‌دهد، که در موزه‌های کشور ما یا عموماً وجود ندارد و یا به تازگی در برخی از آنها به صورت آزمایشی استفاده می‌شود (اصفهان چهل‌ستون).
وی با بیان اینکه یکی از مشکلات موزه‌ها وجود راهنمایانی بی انگیزه در موزه‌ها و کاخ موزه‌ها است، یادآور شد: این افراد می‌باید عموماً توضیح کامل و جامع با شیوه بیانی خاص به مراجعه‌کنندگان ارائه دهندتا بازدیدکنندگان با علاقه آثار را دنبال کنند. این در حالی است که در بدو ورود به موزه ما شاهد حضور یا نشستن آنها در گوشه‌ای از موزه ، جایی دور از انظار هستیم . همچنین هنگام مراجعه به این افراد یا با بی‌علاقگی و بی‌انگیزگی آنها روبه رو می‌شویم و یا اطلاعات آنها فاقد پویایی و تازگی بوده و حتی گاهی با نوشته‌های کنار آثار تناقض دارد.
مغازه‌ای تاکید کرد :یک راهکار دیگر برای جذب بیشتر مخاطب و عدم سردرگمی آنها در موزه‌های بزرگ یا کاخ موزه‌ها تقسیم‌بندی مراجعه‌کنندگان هنگام ورود، به دسته‌های کوچکی با توجه به سن ، علاقه‌مندی یا تخصص است .
این فعال میراث فرهنگی افزود : با توجه به شرایط آن گروه ،باید راهنمای مورد نظری را در اختیار آنها قرار داد تا در کل بازدید این گروه را همراهی نموده و راهنمایی‌های لازم را ارائه دهد که این مهم تنها در برخی از موزه‌های کشور همچون موزه جواهرات ملی اجرا می‌شود که البته بسیار خوب جواب داده است.
وی وجود توضیحات کامل کتبی در کنار اشیاء موجود در ویترین‌ها و شماره‌گذاری آنها در صورت وجود نمونه‌های مشابه را از دیگر موارد ضروری ارزیابی و تصریح کرد : نورپردازی و قفسه چینی متفاوت و جذاب در کنار شبیه‌سازی برخی از فضاهای تاریخی و فرهنگی که شیء متعلق به آنجا است و طی کاوش از آن محیط به موزه آورده شده ، در کنار یا داخل آن قفسه ،می‌تواند از موارد جذاب و قابل توجه در یک موزه باشد.
دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ همچنین به ایجاد فضای آموزشی و پژوهشی از جمله فضای آموزشی برای کودکان اشاره کرد و افزود : با توجه به دلایل عنوان شده، عدم معرفی درست همراه با تأثیرگذاری فرهنگی در این بناها و نبود تبلیغات صحیح سبب شده ما شاهد وضعیت رو به رکود موزه‌ها در روزگار کنونی باشیم.
وی خاطر نشان کرد : ما باید از سنین کودکی فرزندانمان را با ارزش‌های فرهنگی – تاریخی آشنا کنیم اما متاسفانه فضای موزه‌ها فاقد چنین روح آموزشی – پرورشی هستند.
مغازه‌ای در مورد وضعیت موزه‌ها در استان همدان توضیح داد : موزه های این استان عموماً مثل دیگر استان‌ها از استانداردهای نوین جهانی برخوردار نیست البته تلاش‌هایی صورت گرفته اما ساخته نشدن موزه علمی و جدید ، نبود امکانات لازم و تبدیل گاه اجباری برخی از فضاهای موجود به موزه از جمله مشکلات عمده موزه‌های همدان است.
وی موزه هگمتانه را نمونه ای از فضاهایی دانست که فاقد استانداردهای لازم برای نگهداری اشیاء هستند.
دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ ادامه داد: این موزه ابتدا یک مدرسه در محوطه تاریخی هگمتانه بوده که بعد از مدتی تبدیل به انباری اشیاء اکتشافی شده و با گذشت زمان به موزه موقت بدل شده است . اکنون 40 سال است اشیاء هگمتانه در این موزه موقت نگهداری می‌شوند. طبیعتاً چنین مکانی به عنوان مهمترین موزه استان همدان با توجه به تاریخ ، تمدن و ظرفیت‌های موزه‌ای شهر همدان از شرایط و امکانات لازم برای تبدیل شدن به یک موزه پیشرفته بی بهره است .
مغازه ای یادآور شد :همدان، اولین پایتخت شهرنشینی در ایران در ۲۷۰۰ تا ۲۵۵۰ سال پیش بوده‌است.این شهر را نخستین شاه ماد بنیان نهاد .همدان پایتخت تابستانی شاهان هخامنشی و اشکانی نیز بوده‌است.
این فعال میراث فرهنگی توضیح داد: از دوره هخامنشیان علاوه بر سنگ نوشته‌های میخی گنجنامه همدان ،تعداد قابل توجهی اشیاﺀ زرین ،سیمین و نیز بقایای کاخهای سنگی به یادگار مانده‌ است .همچنین از دوره‌های سلوکی وا شکانی در همدان گورستان پارتی برجای مانده از سویی دیگر در دوره ساسانی شهر همدان یکی از ضرابخانه‌های این حکومت بوده و سکه‌های متعددی از این دوره موجود است .آیا واقعا شهری با چنین پیشینه از یک موزه استاندار و در خور شهر همدان برخوردار است.
وی همچنین موزه حیات وحش همدان را جزء بزرگترین موزه‌های حیات وحش کشور برشمرد و گفت :این موزه از وضعیت نسبتا مناسبی برخوردار است . شکل به نمایش در آمدن آثار و شبیه‌سازی محیطی از مواردی است که این موزه را در زمره موزه‌های در خور توجه قرار می دهد اما همین موزه نیز به دلیل کمبود جا و حجم بالای آثار از فشردگی بیش از اندازه رنج می‌برد.
مغازه ای با اشاره به اینکه همدان فاقد موزه تاریخ و باستان شناسی است ،بیان کرد: به تازگی موزه‌ای در زمینه تاریخ و باستان شناسی در حال احداث است که امیدواریم با ساخت آن موزه برخی از مشکلات و کاستی‌ها در حوزه فرهنگ و تاریخ در استان همدان مرتفع شود.

دهه 80؛‌ سالهاي سخت ميراث فرهنگي

مصاحبه ی دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ با خبرگزاری میراث فرهنگی درباره ی سالهای سخت میراث فرهنگی درتاریخ 3 اردیبهشت 1390

http://www.chn.ir/news/?section=2&id=52322

دهه 80؛‌ سالهاي سخت ميراث فرهنگي

در حال حاضر آزمون و خطا و تصميمات سليقه‌اي در ميراث فرهنگي، ساختار بناها و محوطه‌ها را شکننده و دچار چالش کرده است به طوري که از بين رفتن بخش اعظمي از بافت هاي تاريخي و خروج خانه هاي تاريخي از ثبت ملي و تخريب هاي متعدد محوطه هاي تاريخي را به دنبال داشته است.
خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ گروه ميراث فرهنگي ـ درحال حاضر آزمون و خطا و تصميمات سليقه اي در سطوح کلان مديريتي وتغييرات پي درپي باعث شده ساختاربناها و محوطه هاي تاريخي دچار چالش شود به طوري که از بين رفتن بخش اعظم از بافت هاي تاريخي و خروج خانه هاي تاريخي از ثبت ملي و تعرض به حريم و عرصه آثار ملي و تخريب هاي متعدد باعث شد دهه 80 نتايج خوشايندي براي ميراث فرهنگي به همراه نداشته باشد.  
 
 
به گزارش CHN؛ بسياري از بافت هاي تاريخي خالي از سکنه و تخريب مي شوند، خانه هايي ارزشمند با ويژگي هاي معماري منحصربه فرد توسط مالکان از ثبت خارج مي شوند، بناها و بافت هاي تاريخي باهدف نوسازي به پاساژو... تبديل مي شوند و متوليان ميراث فرهنگي درمواجه با بحران هاي موجود از عهده دفاع از حريم خود برنمي آيند. کارشناسان دهه 80 تا 90 را اينطور ارزيابي مي کنند.
 
کاظمي مدير داخلي پيشين محوطه هاي ميراث جهاني تخت جمشيد سال‌هاي 80 تا 90  را به 3 دوره تفکيک کرد و گفت: اين تفکيک‌ها ارتباط مستقيم با ساختارهاي مديريتي کلان دارد. به طوري که پايگاه هاي ميراث جهاني بخش عمده اي از محوطه ها را تشکيل مي دهند و درواقع يکي از بزرگترين چالش‌ها گريبانگر پايگاه هاي ميراث جهاني است.
 
وي افزود: محوطه هاي تاريخي را بايد در قالب 3 گروه دسته بندي کرد.1- ميراث جهاني 2- ميراث ملي 3- ميراث استاني. که در دهه 80 ما شاهد بزرگترين تغييرات وفشارهاي مالي به دنبال تصميم گيري هايي که درسطوح کلان انجام مي شد بر اين محوطه‌ها بوديم.
 
کاظمي با اشاره به دوره اول که اوايل دهه 80 را شامل مي شود ادامه داد: در اين دوره پايگاه ها با مشکلات مالي بسياري دست و پنجه نرم مي کردند اما مديريت مالي بهينه اي وجود داشت به طوري که بودجه ها کاملا تفکيک شده و پايگاه نيز از استقلال  مالي برخوردار بود. همين امر باعث شد فعاليت هاي پژوهشي از قبيل تحقيق و مطالعات و همچنين موضوعات اجرايي از جمله حفاظت و مرمت و برنامه هاي توسعه گردشگري از نظم و ساماندهي کافي برخوردار باشد. در مجموعه تخت جمشيد بودجه زياد نبود اما به دليل ساختار مديريتي بهترين روند رشد را درمطالعات و تحقيقات داشتيم.
 
وي دوره دوم را  دوره انتقالي دانست وگفت: باتوجه به اينکه ساختارها در حال تفکيک شدن بود وسياست دوگانه اي در پيش گرفته شده بود اما همچنان الگوي مالي و اجرايي به با رويه پيشين و مديريت مديران پايگاه در حال انجام بود و فعاليت هاي پژوهشي باهمان چارت تشکيلاتي به صورت کج دار مريض ادامه پيدا کرد.
 
اما دوره سوم که از سال 85 آغاز شد،سياست هاي ميراث فرهنگي کاملا تغيير کرد به طوري که عدم تخصص کادر مديريتي باعث تغييرات عمده در محوطه هاي تاريخي شد. اين درحالي بود که تلاش هاي فراواني براي جذب بودجه هاي بيشتر انجام شد اما عليرغم تلاش براي مجموعه هاي تاريخي اين هزينه ها تنها به ساختاررفاهي کارمندان درتهران و برگزاري همايش ها و مراسم هاي اختصاص داده شد.
وي افزود: اين درحالي است که در دوره سوم نيز با از بين رفتن استخراج مالي پايگاه ها،محوطه هاي جهاني از جمله مجموعه جهاني تخت جمشيددچار با لطمات بسياري مواجه شد به طوري که بودجه هاي پژوهشي به صورت کامل از بين رفتن و به يک دهم کاهش پيدا کرد. درحال حاضر به جرات مي توان گفت دردوره سوم حتي يک کار پژوهشي در مجموعه تخت جمشيد انجام نشده است. اين درحالي است که طي اين 3 سال گذشته روند فعاليت هاي اجرايي  به لحاظ حفاظت و مرمت هرساله يک سوم کاهش پيدا کرده است. و اين کاهش هيچ ربطي به تخصيص بودجه از تهران ندارد. درواقع از بين رفتن بودجه و استقلال مالي پايگاه ها بود چرا که اين بودجه به معاونت ميراث استان واريز مي شد و مشکلات مالي و اجرايي و اختلاف سليقه ها در مديريت متوليان ميراث فرهنگي فارس و مشخص نبودن سلسله مراتب مديريتي باعث شد که مجموعه جهاني تخت جمشيد با داشتن 200 پرسنل بيشترين تاثيرات و آسيب ها را متحمل شد.
وي همچنين تاکيد کرد:ساختار ميراث فرهنگي ساختاري شکننده است و هرگونه آزمون و خطا در مجموعه اين آثار ديگر برگشتي نخواهد داشت.
 
بافت هاي تاريخي نيازمند نجات بخشي
بابک مغازه اي دبير انجمن کهن‌دژ يکي از مهمترين موارد تخريب را مربوط به  بافت هاي تاريخي دانست و گفت: ارزش يک بافت تاريخي به دليل گستردگي و تنوع در نمادها و اشکال معماري و شيوه هاي زيستي و منحصربه فرد بودن است و از بين رفتن آن نيز اتفاق جبران ناپذيري است چراکه ارزش يک بافت تاريخي بسياربيشتر از تک تک ساختمان هاي موجود است.
 
وي افزود: در بافت تاريخي مي توان به جزئيات موجود در شيوه هاي زندگي و روابط متقابل بخش هاي مختلف يک جامعه شهري و تاثيرات متقابل معماري بر جامعه و جامعه بر معماري پي برد. و به اين دلايل حفظ بافت هاي تاريخي حتي بسيار ارزشمندتر از تک نمونه هاي معماري اين بافت ها هستند. اين درحالي است که بسياري از شهرها با تخريب بافت هاي تاريخي و تخليه سکنه و در خوشبينانه ترين شرايط تبديل بناها به رستوران و يا مهمانسرا است که ابتدائي ترين کاربري ممکن براي اين بناهاست.
 
وي با تاکيد براينکه درآخرين سالهاي دهه 80-90 شاهد خروج تعجب برانگيز برخي از همين تک بناهاي باقيمانده از فهرست آثارملي هستيم ادامه داد: درآخرين سالهاي دهه 80-90 شاهد خروج تعجب برانگيز برخي از همين تک بناهاي باقيمانده از فهرست آثارملي هستيم آن هم در شرايطي که با يک نگاه منطقي مي توان موارد ذکر شده در فهرست آثار ملي را گنجينه هايي متعلق به امروز و فرداي اين ملت دانست.چراکه حتي قدم زدن دريک بافت تاريخي مي تواند براي ساکنين شهرهاي مدرن امروزي داراي ارزشهاي فکري فرهنگي بسياري باشد. تورهاي يک روزه اي که در اين بافت ها برنامه ريزي شود به طوري که در کشورهاي پيشرفته محقق شده به تنهايي داراي نتايج و تحولات فکري است.
 
وي با اشاره به اينکه  که بافت هاي تاريخي بايد به صورتي حفظ شود که همچون کشورهايي با قدمت بسيار زندگي و فعاليت روزمره اجتماعي درچهارچوب اين بافت ها جريان داشته باشد گفت: براي مثال در کشور ترکيه و درشهر مدرن آنکارا بخش اصلي بافت تاريخي اين شهر که شکلي قلعه مانند دارد به عنوان آنکاراي قديم حفظ شده است و همچنان زندگي درآن جاري است و گردشگران مي توانند حداقل يک روز خود را در اين مکان بگذارند. ميراث فرهنگي دکوراسيون نيست و حفظ بافت هاي تاريخي بايد به صورتي حفظ شود که علاوه بر علاقمندي داراي منفعت باشد به صورتي که زندگي در اين بافت براي آنان از ارزشمندي خاص برخوردار باشد چرا که ما تاثير محيط، تاثيراقليم دربافت تاريخي وجود دارد.
 
شاهين سپنتا، فعال حوزه ميراث‌فرهنگي اصفهان نيز در ادامه افزود: من فکر مي کنم در ده سال گذشته باتوجه به تنوع و گستردگي مسئوليت متوليان و بودجه کم به فعاليت ها مکانش فراهم نشد. درخصوص بناو محوطه ها اين امکان فراهم نشد. باتوجه به اينکه نياز به مرمت و بازسازي در برنامه ريزي ها بايد جاي بيشتري به اين بخش دهيم. همچنين توسعه کادرفني ميراث فرهنگي و بودجه کافي براي مراقبت و محافظت به اين بخش اختصاص داده شود. درحال حاضر در 3 محور دچار نقصان هستيم. 1- برنامه ريزي 2- تخصيص بودجه 3- توسعه نيروي انساني چرا که هم اکنون بخشي از پروژه هاي کاوش و مرمتي محوطه ها و بناها متوقف هستند. به طوري که بناها مستلزم بودجه و محوطه ها نيازمند کاوش و محافظت هستند.

منشور از ایران رفت/انتقاد از رفتار گردشگران در بناهای تاریخی

گزیده ای از مصاحبه های دبیر انجمن ایرانشناسی کهن دژ (بابک مغازه ای) ... در خبرگزاری مهر در تاریخ 1 اردیبهشت 1390


http://www.mehrnews.com/fa/newsdetail.aspx?NewsID=1293789

منشور از ایران رفت

انتقاد از رفتار گردشگران در بناهای تاریخی



خروج منشور کوروش از ایران، انتقاد فعالان میراث فرهنگی از نحوه حضور و رفتار برخی از گردشگران در بازدید ابنیه تاریخی از مهمترین اخبار حوزه میراث فرهنگی و گردشگری در هفته گذشته بود.

منشور کوروش که شهریور سال گذشته از موزه بریتانیا به ایران منتقل شده بود پس از پایان مدت هفت ماه قرارداد نمایشش در ایران، روز 29 فروردین ماه به بریتانیا تحویل داده شد.

قرار است کهن‌ترین فرمان تفاهم و همزیستی ملت‌ها پس از بازگشت به لندن در مقر یونسکو در پاریس به نمایش گذاشته شود.

انتقاد از گردشگران به دلیل رفتار نادرست در بازدید از اماکن تاریخی

دیوار نویسی روی بناهای باستانی و به جاماندن زباله‌ها در محوطه های تاریخی و طبیعی تنها گوشه ای از رفتار نادرست برخی از گردشگران به هنگام حضور در اماکن فرهنگی و زیست محیطی ایران آنهم در یک بازه زمانی کوتاه مانند نوروز است.

بابک مغازه ای، یکی از فعالان و دوستداران میراث فرهنگی در استان همدان دراینباره گفت: در بخشهای مختلف محوطه تاریخی هگمتانه هنوز عملیات گمانه زنی ادامه دارد اما متاسفانه مسئولان مربوطه به جای اینکه تمام همت خود را برای حفاظت از این منطقه بگمارند، برای راحت تر وارد شدن گردشگران به این محوطه، مسیری از تپه را سنگفرش کرده اند.

جا سیگاری یا کتیبه ای با خطوط میخی!

تخت جمشید یکی دیگر از محوطه هایی است که رفتار برخی از گردشگران در آن نشان می دهد حضور برخی از این افراد در اماکن تاریخی بی هدف و کنترل نشده است و راهنمایان گردشگری، دوربین های مداربسته و زنجیرهایی که نقش ایجاد حریم بین نقش برجسته و گردشگران را ایفا می کند هم نمی تواند از رفتارهای مخاطره آمیز آنها جلوگیری کند.

عکس یادگاری با داریوش هخامنشی

انتقاد از رفتار برخی از گردشگران باستان شناسان را نیز با واکنش باستان شناسان بوده است. به گونه ای که یک باستان شناس در این رابطه می گوید: گردشگران در محوطه تخت جمشید، جلوی نقش های برجسته ایستاده و در مدلهای مختلف عکس می گیرند به طوری که در برخی موارد ریش داریوش هخامنشی را گرفته و عکس می اندازند!

کامیار عبدی، با بیان اینکه اکنون در مجموعه تخت جمشید با آن عظمت و شکوه یک مرمت گر و محافظ متخصص وجود ندارد گفت: برای حضور گردشگران در تخت جمشید هیچ نظم و ترتیبی پیش بینی نشده است. به عنوان مثال جلوی نقش برجسته های آپادانا زنجیر کشیده اند اما گردشگران توجهی به آن نمی کنند بلکه از آن عبور کرده و آنها را لمس می کنند.

استاد کالج دارتموت در ایالات متحده‌ گفت: هنوز برخی از گردشگران محوطه شوش نیز ضوابط بازدید یک گردشگر از محوطه های تاریخی را نمی دانند و این مکان را با دیگر اماکن عمومی اشتباه می گیرند.

در میان همه انتقادهایی که فعالان محیط زیست و میراث فرهنگی به ازدحام حضور گردشگران ناسالم در محوطه های طبیعی و تاریخی آن هم در یک بازه زمانی کوتاه مانند نوروز دارند، سازمان میراث فرهنگی که متولی رونق صنعت گردشگری و حفاظت از آثار تاریخی هست، هر ساله آمار تعداد مسافرتها در ایام نوروز را با خرسندی اعلام می کند و از اینکه تعداد سفرها در این بازه زمانی بیشتر شده اظهار شادمانی می کند اما هیچگاه برنامه ای تاثیر گذار برای توزیع سفر در ایام سال و راهکاری برای فرهنگسازی در زمینه حضور گردشگران در اماکن تاریخی، سیاحتی و تفریحی و حفاظت از آنها انجام نداده است.

مرکز پژوهشهای مجلس بودجه میراث فرهنگی را بررسی کرد

مرکز پژوهشهای مجلس اعتبارات مربوط به بخشهای میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری را در قالب لایحه بودجه سال 1390 مورد مطالعه قرار داد.

طبق این گزارش در لایحه بودجه سال 1390 مجموع اعتبارات سازمان 494 , 059 ,3 میلیون ریال برآورد شده است که نسبت به قانون بودجه سال 1389، 8/3 درصد رشد داشته است.

بیشترین رشد اعتبارات برنامه‌ای مربوط به اکتشاف باستان شناختی و تاریخی با میزان 638 درصد بوده که عمدتا متمرکز بر اعتبارات استانی است.

مرکز پژوهشها در ادامه گزارش خود با بیان این مطلب که اغلب ردیف‌های بودجه جز چند مورد با قانون برنامه پنجم توسعه همخوانی دارند، اضافه کرد: مواردی از برنامه‌ها که در بندهای ماده (11) قانون برنامه پنجم مانند بند «د» آمده در بودجه لحاظ نشده و بودجه در نظر گرفته شده برای بند «هـ» این برنامه‌ها نیز بسیار ناچیز است.

همچنین برای توسعه خدمات گردشگری روستایی که در ماده (194) قانون برنامه طرح‌هایی در نظر گرفته شده که در لایحه بودجه ردیفی برای آن در نظر گرفته نشده و در ذیل هیچ‌کدام از برنامه‌ها نیز به آن توجه نشده است.

آبروی علم کویر را نریزید

پدر کویر شناسی ایران با تاکید بر اینکه گندم بریان گرمترین نقطه زمین نیست و تبلیغات برای جذب گردشگر در این منطقه می تواند نتیجه سالها زحمات و تحقیقات را به باد دهد گفت: بارها حرفهایش در رسانه ها تحریف شده ولی برای جلوگیری از آبروریزی علمی از سالها فعالیت و تجربیاتم دفاع می کنم.

خادمان ستاد تسهیلات سفر تقدیر شدند

این هفته سازمان میراث فرهنگی از کارکنان خود در ستاد دائمی تسهیلات سفرهای کشور، استانداران و مدیران عامل مناطق آزاد تقدیر کرد و هر یک از استانهای کشور را به دلیل ارائه خدمات مناسب در نوروز 90 برترین استان نامید!

در این برنامه از مدیران عامل مناطق آزاد ارس در ارائه خدمات مرزی و گمرکی به مسافران نوروزی، انزلی در توسعه گردشگری دریایی، کیش در بیشترین ماندگاری مسافران نوروزی، قشم در توسعه گردشگری ورزشی، چابهار در توسعه زیرساخت‌های گردشگری و اروند در معرفی جاذبه‌های تاریخی، طبیعی و گردشگری تقدیر به عمل آمد.

ابلاغ مصوبه نحوه ساخت‌وساز در محله تاریخی عودلاجان به چمران و قالیباف

مصوبه نحوه ساخت و ساز در محله قدیمی و بافت تاریخی محله "عودلاجان " به چمران؛ رئیس شورای شهر تهران و قالیباف؛ شهردار تهران ابلاغ شد.

بررسی طرح ساماندهی محله عودلاجان در شورای فنی میراث فرهنگی استان تهران تصمیمات متعددی در این شورا به تصویب رسید. یکی از این تصمیمات این است که ابنیه تاریخی ثبت شده در لیست آثار ملی و سایر اماکن و ابنیه واجد ارزش های تاریخی ،فرهنگی در محله عودلاجان بر اساس قوانین موضوعه حفظ و نگهداری شود. بر اساس شاخص‌های فرهنگی و اماکن واجد ارزش موجود در محله عودلاجان برخی از معابر محله، به عنوان گذرهای تاریخی، فرهنگی، شناسایی و باز تعریف شده و در جهت حفظ نما، بدنه ها و جداره ها و مرمت آن بر اساس الگوهای میراثی اقدام شود.

هتلهاي همدان

یادداشت دبیر انجمن ایران شناسی کهن دژ در روزنامه روزگار درباره ی هتلهاي همدان درتاریخ 1 اردیبهشت 1390

http://roozegardaily.com/pdf/90-02-01/06.pdf

هتلهاي همدان

 ديروز , امروز , فردا

امروزه يکي از مهمترين نکات در استانداردهاي عرضه خدمات گردشگري در جهان وجود و کيفيت هتلها و تسهيلات گوناگون جانبي اين مکانها از قبيل اتاق هايي با شرايط و تجهيزات مختلف , رستورانهايي با عرضه خوراکيهايي گوناگون بين المللي و محلي , سالنهاي جشن و آمفي تاتر , امکانات بازي و تفريح , استخرها و امکانات ورزشي و خدمات گوناگون حمل و نقل و لاندري گرفته تا خدمات جانبي هم چون ترانسفر , فروشگاه هاي مختلف عرضه صنايع دستي و محصولات محلي , اجراي زنده موسيقي و برنامه هاي جذاب است

اما با کمال تاسف در بسياري از مناطق ايران تعداد اتاقها و امکانات موجود در مکانهاي اقامتي همخواني کاملي با نيازها و توانايي بالقوه منطقه در جذب گردشگر ندارد

 

شهر و استان همدان همواره در گذر تاريخ  يکي از محلهاي مهم براي عبور و اقامت مسافرين و سياحان بوده است و امروزه نيز با داشتن صدها اثر تاريخي , چندين هزاره تاريخ و تمدن و طبيعتي زيبا و ماندگار مي بايد داراي امکانات وسيع و گسترده اي در زمينه خدمات گردشگري باشد که دراين ميان يکي از مهمترين و اساسي ترين آنها  امکانات اقامتي و هتلها منطقه است

در استان همدان هم چون بسياري از  استانهاي ديگر اکثريت هتلها در مرکز استان يعني شهر همدان متمرکز گرديده که اين خود يکي از کاستي هاي مهم در جذب و خدمات رساني به گردشگران مي باشد براي نمونه در خارج از شهر همدان در حال حاضر تنها چند هتل کوچک و يک اقامت گاه گردشگري در نزديکي غار عليصدر وجود دارد و در ساير شهرهاي استان گردشگران مي بايد در صورت لزوم از مهمانپذير ها استفاده نمايند

اما در شهر همدان وضعيت بهتر از اينها است و مسافرين تا حدودي مي توانند از امکانات هتلهاي موجود بهره مند شوند

در اين شهر از حدود 50 سال پيش هتل و هتل داري به شکل نوين خود رواج داشته و امروزه نيز هتل بوعلي که در حال حاضر جزو مجموعه هتلهاي پارسيان بوده و به عنوان قديمي ترين هتل اين شهر به ثبت تاريخي رسيده است همچنان نيز يکي از بهترين هتلهاي اي شهربه حساب مي آيدکه در منطقه مرکزي شهر واقع شده و از دسترسي و امکانات نسبتا مناسبي هم برخوردار است

البته لازم به ذکر است در گذشته هتلي به نام ايران در ميدان مرکزي همدان بوده که اکنون داير نيست و هتل بسيار مجهز و داراي تمامي امکانات لازم با باغي بسيار زيبا و چشم اندازي منحصر به فرد نيز در حدود 35سال پيش ساخت شد که در دوران خود و حتي شرايط فعلي مي توان آن را يکي از نمونه هاي منحصر به فرد ايران دانست که متاسفانه هيچگاه به بهره برداري نرسيد و بعدها به بيمارستان تبديل شد

در بين هتلهاي همدان هتل ارم ( آزادي) يکي ديگر از هتلهايي است که با واقع شدن در منطقه سرسبز و کوهستاني از شرايط مناسبي به ويژه براي علاقه مندان به طبيعت برخوردار است اما اين هتل نيز به علت دوري از مرکز شهر از نظر دسترسي افرادي که اتومبيل شخصي ندارند تا حدودي با مشگل روبروست

هتل باباطاهر که در کنار ميداني به همين نام واقع شده با توجه به نزديکي به آرمگاه باباطاهر و برخي ديگر از بناهاي تاريخي اين شهر و مراکز عرضه سفال و صنايع دستي منطقه از اين نظر داراي مزيت است و در حال حاضر نيز مشغول تجهيز خود به امکانات ورزشي , استخر و اينترنت پر سرعت است

اما در مجموع هتلهاي اين منطقه با وجود برخورداري از زمينه هاي بسيار مساعد با مشگلاتي همچون موارد زير روبرو هستند

نبود اتاق کافي

در شرايط حاضر و با وجود افزايش شمار مسافر به ويژه در سالهاي اخير تعداد اتاقهاي هتلها در اين استان تقريبا تغيير چنداني نداشته است و به جز يک يا دو هتل کوچک و يک هتل آپارتمان چيزي به ظرفيت استان اضافه نشده است و اين موضوع به علاوه برخي ديگر از مسائل يکي از عوامل اصلي اسکان مسافرين در چادرهاي شخصي است البته لازم به ذکر است که مسائل اقتصادي نيز در تمايل مردم به اسکان در چادر موثر است

امکانات حمل و نقل

برخي از مسافرين تمايلي به استفاده از اتومبيل شخصي در هنگام سفر ندارند و يا حتي در صورت تردد بين شهري مايلند که در شهر مقصد ماشين را در پارکينگ محل اقامت گذاشته و براي تردد درون شهري و به خصوص گشتهاي توريستي از وسايل  عمومي و ترجيحا  ماشينهاي هتل استفاده کنند

که اين مهم نيازمند وجود ميزان لازم پارکينگ و وسايل نقله براي گشت و ترانسفر مسافرين به پايانه هاي مسافر بري و فرودگاهي است

راهنمايان توانمدند گردشگري و برنامه هاي گشت محلي

با توجه به توريستي بودن منطقه و وجود زمينه هاي گوناگون براي جذب گردشگران لازم است تا هتلها امکانات گسترده اي را به منظور ارئه خدمات و برگزاري برنامه هاي ويژه براي مسافريني که به صورت شخصي و بدون همراهي تورهاي مسافرتي به اين منطقه سفر کرده اند برگزار نمايند که عموما امکانات لازم براي اين کار فراهم نيست

برنامه هاي جذاب و تفريحي , امکانات ورزشي , سالنهاي بازي و کافي نت  براي علاقه مندان نيز يکي ديگر از امکاناتي است در صورت وجود مي تواند نقش عمده اي در جذب هر چه بيشتر مسافرين و لذت بردن آنان از سفر خويش و در نتيجه توصيه آنان به سفر ديگر آشنايان به اين منطقه و اقامت در هتلي خاص را داشته باشد که تنها برخي از آنها مانند وجود استخر تابستاني در هتل بوعلي در مکانهاي اقامتي استان وجود دارد

يکي ديگر از نيازهاي مسافرين خريد سوغات و يادگاريهاي شهر مقصد و برخي از اقلام مورد استفاده است که عموما مي تواند در محل اقامت به آنان عرضه شود اما هتلهاي اين منطقه عموما از چنين امکاني برخوردار نيستند و يا در حد محدودي صورت توانايي خدمات رساني دارند

با توجه به موارد بالا لازم است تا فعالين گردشگري استان ضمن بالا بردن سطح کمي امکانات اقامتي استان موارد و قابليتهاي کيفي اين مراکز را نيز بيش از پيش افزايش دهند.