برای ایران

هشتم خرداد یک روز پس از محرومیت از تحصیلم بود که این نوشته را منتشر کردم 

ما براستی هرگز این روزها را فراموش نخواهیم کرد تا شاید دوباره تکرار نشود

ما روزی خواهیم بخشید

ما شاهدانی بودیم که روزهای تلخی را برایمان رقم زدند

روزهایی را که در آن , از بسیاری حقوق خود به ناحق دور ماندیم

و راه های پیشرفت و ترقیمان مسدود شده و از حقوق اجتماعی و بدیهی مان محروم گردیدیم

و ما هرگز این روزها و این خاطرات را فراموش نخواهیم کرد تا گواهی باشیم بر آنچه که

روزگاری بر این سرزمین گذشته است

اما با بخشش خود مُهر پایانی خواهیم بود بر هر آنچه که انتقام و تلافی نامیده می شود

ما خواهیم کوشید هرگز کسی از حقوق انسانیش محروم نگردد حتی آنانی که به هر شکل سازنده این خاطرات تلخ هم هستند

خواهیم بخشید تا روزی عشق و آزادی را بجای سیاهی و محدودیت بنشانیم

تا در فردا روز خون هیچکدام از فرزندان این سرزمین رنگین تر از دیگری نباشد

آری ما روزی با بخشش سیاهی ها , تلخی های امروز را به ضیافت شیرین با هم یکی بودن ها خواهیم برد

و چون پیشینیانمان باور داریم که

زمستان روزی میگذرد و روسیاهی به ذغال می ماند

بابک مغازه ای

دانشجوی محروم از تحصیل کارشناسی ارشد سال 91