مدتها بود انتظار می کشیدم تا مفهومی را که دنبالش هستم در کلام جاری شود

این نوشته عصاره تمام نگاه های گذشته بود


آیا به راستی برخی مفاهیم را می توان نمودی عینی بخشید

آیا مفهومی همچون عشق را می توان نوشت و خواند

می توان نقاشی کرد و دید

می توان آن را کاشت , چید و بویید

می توان برایش شعر سرود یا ترانه ای سر داد

آری می توان و حتی می توان برای آن جان باخت

و یا هر آنچه را که شایسته فدا کردن است فدا کرد

اما به راستی عشق مفهومی است که در هر شکلش که باشد

از معبود گرفته تا معشوق

و از تن گرفته است تا وطن

می باید آن را با تمام وجود حس کرد و از این حس به ادراکی درونی از این مفهوم رسید

و این ادراک تازه را پایه ای برای حسی در سطح بالاتر قرار داد