برای ایران

روز کودک مبارک

barayeiran — Thu, 08 Oct 2009 03:05:18 GMT

روز کودک مبارک

امروز روزکودک است چه روز قشنگي

امروز روز کودکي است روز يک رنگي

روز عشق روز ساده بودن روز رنگهاي قشنگ

روز راحت دوست شدن روز فراموش کردن کينه ها

کودک , موجودي که هنوز معناي پول , رنگ روحش را عوض نکرده است و خوردنيهاي خود را راحت با ديگران تقسيم مي کند و هنوز حسادت را از بزرگترها ياد نگرفته است

و هنوز معناي من را نمي داند و هنوز دنيا را براي خودش نمي خواهد

و هنوز راحت شاد مي شود , از ته دل مي خندد و بي نگراني اشک مي ريزد

و ديگران را براي ظاهرشان تحقير نمي کند

بياييد در اين روز يک لحظه هم که شده به کودکي خويش باز گرديم و دنيارا عاشقانه دوست داشته باشيم و صلح را و قشنگي را و اميد را و رنگ را و بياييم پاک بخنديم و بي کينه و حسد نگاه کنيم

بياييد يک روز در سال کودکانه به ديگران بيانديشيم و آرزو کنيم هيچ کودکي براي نان اشک نريزد

و به کودکانمان بياموزيم که ميراث گذشتگان چراغيست که آينده را روشن ميکند

و سعي کنيم بازيچه کودکانمان تفنگ نباشد که شايد در آينده سينه بي کينه اي را شکافته نبينيم

بياييد به کودکان خويش بياموزيم که گلها را دوست داشته باشند نه براي کندن و پر پر کردن بلکه براي زيبا ساختن دنيا و به آنها آب دادن گل را آموزش دهيم و اين کار را ساده نگيريم چون کودکي که به گل آب مي دهد در فردا روز به انسان نان مي دهد نه گلوله

بياييد به کودکانمان صلح و آزادي بياموزيم و خود نيزبه آرامي در کنارشان اين دو مفهوم را باز آموزي کنيم و يک روز به کودکي باز گرديم و در اين سفر يک روزه هر آنچه عقده دير مانده در قلب را به دور اندازيم

و همانقدر که حرمت پدر بزرگ را به آنها ياد مي دهيم حرمت قلم را نيز به او بياموزيم تا هرگز ساحتش را نيالايند و در هر جايگاهي بر آن تيغ نکشند

و به همان ميزان که از گفتن نامش با آن زبان شيرين لذت مي بريم از آموختن تاريخ سرزمينمان به او نيز شادمان باشيم و بدانيم که اگر کودکمان حرمت درخت را نگاه داشت حريم زندگي پاک را هم نگاه خواهد داشت

واگر علم و دانش گنج او بودند فرداي سرزمينمان روشن خواهد بود

و هرگز از ياد نبريم تا ما کودکي را , عشق را , دوست داشتن را , صلح را , زيبايي را , محبت کردن را , آزادي را و وطن را خوب نشناسيم آموزگاران خوبي براي نسل فردا نخواهيم بود

روز جهاني کودک

بر تمامي کودکان جهان چه اسير و چه آزاد شاد باد

بابک مغازه اي

مهرماه ۱۳۸۸ خورشيدي

درگذشت استاد مشکاتیان

barayeiran — Wed, 23 Sep 2009 09:02:18 GMT

امشب همه غمهاي عالم را خبر کن

بنشين و با من گريه سر کن , گريه سر کن

اي ميهن اي داد

سرو آزاد موسيقي ميهن

استاد پرويز مشکاتيان در گذشت

ما نيز همراه تمامي علاقمندان به فرهنگ ايران زمين

در غم از دست دادنش به سوگ مي نشينيم

يادش همواره گرامي باد

انجمن ايران شناسي کهن دژ

31 شهريور ماه 1388 خورشيدي

روز همدان

barayeiran — Sun, 23 Aug 2009 09:00:18 GMT

يکم شهريورماه

روز همدان

پايتخت تاريخ و تمدن ايران زمين گرامي باد

انجمن ايرانشناسي کهن دژ

همدان يکم شهريور ماه1388 خورشيدي

پیام های نوروزی

barayeiran — Thu, 19 Mar 2009 17:31:28 GMT

نوروز

بهين يادگار پيشينيان و ميراث گرانقدر نياکانمان مان فرا رسيده است

چه نيکوست در اين گاه آغازين با زدودن زنگار خشم و کين از قلب خويش , سالي سراسر عشق , شادي و وطن دوستي را آغاز کنيم

ياران کهن دژ در آغاز نوگرايي حيات و طلوع خورشيد در نخستين پگاه 88 با نگاه به آنچه که در اين سال کوشيده اند به سوي روزي نوگام بر مي دارند و از راهي دور و با قلبي نزديک دستان تمامي باشندگان ايران زمين را به گرمي مي فشارند و در پاي سفره هفت سين خويش , هم دل و هم پيمان شعار همشيگي کهن دژ را اين چنين سر مي دهند که

ايران سرفراز , نامت بلند باد

نوروز بر تمامي باشندگان ايران فرهنگي بزرگ شاد باد

هيات راهبري انجمن ايران شناسي کهن دژ

همدان نوروز 1388 خورشيدي

پيامهاي نوروزي برخي از اعضا

انجمن ايران شناسي کهن دژ

به مناسبت فرارسيدن نوروز و آغاز سال نو

با تقديم والاترين شادباش ها و آرزوي بهترين نيکويي ها آنچنان که دل خواستار آن است و با نگاهي به سمبل ها ي زيباي سفره نوروزي که همگي در تکاپوي آراستنش هستيم اميدوارم سال 1388 خورشيدي ايامي مملو از شادي و مسرت , عشق و محبت , روزي و ثروت , کاميابي و سعادت , يک دلي و وحدت , شادابي و طراوت , يک رنگي و رفاقت , وطن دوستي و شجاعت , ماندگاري و مودت , گذشت و انسانيت و فراواني وکثرت براي تمامي فرزندان ايران با هر ديدگاه , نژاد و آييني به ويژه همراهان گرامي ام در انجمن ايران شناسي کهن دژ باشد

نوروزتان شاد ايرنمان آباد

« بابک مغازه اي »

هنگام نوروز به راستي يگانه لحظه اي است که قلب تمامي هموطنان ما با نام و ياد ايران مي تپد ايراني که دامانش از هر مادري گرمتر و دستانش از هر پدري سخاوت مندتر است

نوروز بر تمامي فرزندان مام وطن چه آناني که در کنارعزيزترين نزديکان خود اولين شيريني سال را از دستان بزرگ جمع مي چشند و چه عزيزاني که دور از خاک وطن لحظه تحويل سال را با گلويي بغض آلود از دوري بستگان خود به سرور مي نشينند, شاد و خجسته باد

« پگاه مقدم »

« با شاخه هاي نرگس ,

شمع چراغ و آينه ,

000

نوروز را به خانه خاموش مي برم

000 » (1)

باشد که دروغ و کينه ريا با سال کهنه , کهنه شود و با نو شدن سال , همراه بهار سبز طبيعت, شادي صلح , گذشت و آزادي در بهار دل هم سرزمينانم جوانه زند

(1) فريدون مشيري

دگر گشت سال 1388 خورشيدي را به همه باشندگان حوزه فرهنگي نوروز شادباش مي گوييم

« حسين زندي»« حيدر زندي » « نسرين زندي »

آمدن بهار جان تازه اي به طبيعت مي دهد پس با نگاهي تازه شاد زندگي کنيد تا زندگيتان بهاري شود

نوروزتان پيروز

« مرتضي حسين زاده »« علي زهره وند »

نوروز فصل شکفتنهاو رستنها است. باشد که در آغاز سال نو, مهر و دوستي دير پا در دل ما برويد و زمستان برون و درون را به بهاري هميشگي پيوند دهد.

«مهدي ترکمان»

بهار آمد بيا تا داد عمر رفته بستانيم به پاي سرو آزادي سر و دستي برافشانيم

به عهد گل زبان سوسن آزاد بگشاييم که ماخود درد اين خون خوردن خاموش مي دانيم

« سايه »

هم ميهنان نورزتان خجسته باد

« معصومه چراغي »

روز نو شد تا نوروزي ديگر فرا رسد.

در اين نوروز به ياد بزرگ مرد تاريخ ايران زمين اميدوارم خداوند ايران را از دشمن و قحطي و دروغ، محفوظ دارد.

نوروزتان پيروز و شادمانيتان پاينده باد.

« پيمان زيرکي »

سال و فال و مال و حال و اصل و نسل و تخت و بخت

بادت اندر شهرياري برقرار و بر دوام

سال خرم، فال نيکو، مال وافر، حال خوش

اصل ثابت، نسل باقي، تخت عالي، بخت رام

نوروز باستاني بر تمامي باشندگان ايران فرهنگي بزرگ شادباد.

« زهرا شهبازي »

نوروز شکوهمند و اهورايي را به تمامي ملتها , کشورها و اقوامي که اين عيد باستاني را جشن مي گيرند بخصوص مردمان فلات ايران زمين تبريک و شادباش مي گويم و آرزوي سالي پر از مهر در سايه نور ايزدي را دارم

« بهروز حصاريان »

بهار طبيعت را بهانه مي دانيم براي بهاري کردن دلهامان

نوروز اين پر پيشينه ترين يادگار نياکانمان بر تمامي آنان که به پاسداشت اين آيين مي کوشند در سراسر گيتي به ويژه در گستره ايران فرهنگي شاد و خجسته باد

« ناهيد زندي »

سادگي همين لحظات بود که ما را بزرگ کرد ، دل دل کردن ها ،براي پوشيدن کفش نو زير چشمي نگاه کردن به دستهاي که تا جيب شلوار بزرگتر ها مي رفت وبر مي گشت .اما فقط همين ها نبود حس عجيب تازگي هنوز هم مرا بي تاب مي کند . باشد که مردمان سرزمينم همواره لحظه هايشان سرشار از روندگي و پويايي باشد.

نوروزتان پيروز

« راحله خاکباز »

نوروز زماني براي هم دلي

barayeiran — Wed, 11 Mar 2009 16:35:45 GMT

نوروز

زماني براي هم دلي و هم راهي تمامي ايرانيان در راه است

همه با هم به نام ايران , به عشق ايران و براي ايران در اين گاه همدلي و با تکيه بر اين محور اتحاد ملي ضمن پاسداشت پر اهميت ترين جشن ايرانيان براي ساختن ايراني شاد و آباد هم صدا شويم

نورز به دلايل بسياري داراي اهميت ويژه اي نزد ايرانيان است که برخي از آنها عبارتند از :

1) نوروز تنها جشني است که در بيش از سه هزار سال تقريبا به صورتي دائمي توسط ايرانيان برگزار مي شود

2) تاريخ برگزاري اين جشن درتمام دورانها و نزد تمامي افراد زماني مشخص و يکسان بوده و هست در صورتي که برخي ديگر از جشنهاي ملي ايران گاه در مناطق مختلف و يا نزد افراد و گروه هاي گوناگون در تاريخهاي مختلفي برگزار مي گردد

3) نوروز را به راستي مي توان ديرينه ترين جشن آغاز سال نو در بين تمامي ملل و مذاهب دانست که همچنان نيز برگزار مي گردد

4) جشن نوروز را تنها جشني مي توان دانست که با وجود برگزاري آن در چندين هزاره متمادي کمترين تغييرات و اضافات را داشته و همچنان با اندک تغييراتي به صورت کهن خود برگزار مي گردد

5) نوروز تنها جشن ايراني است که تمامي باشندگان ايران با هر مرام , مسلک , دين , آيين , قوميت , نژاد وابستگي سياسي , گروهي و ائدولوژيکي آن را بر گزار مي کنند

6) نوروز تنها جشني است که تقريبا اکثريت حکومتها در برگزاري آن کوشيده اند و حتي بسياري از حکومتهاي مذهبي در ايران نيز در برگزاري عمومي آن نقش داشته و يا حداقل برپايي مردمي آن جلوگيري ننموده اند

7) نوروز تنها جشني است که در تمامي نقاط ايران با حداقل تفاوت و تقريبا به شکلي واحد برگزار مي شود

8) نوروز تنها جشن ايراني است که تمامي ايراني تباران در سرتاسر جهان حتي اگر در کشورهايي سکونت داشته باشند که آغاز سال نو در آن کشورها به مبدا ديگري وابسته باشد , خود را مکلف به برگزاري آيين نياکان خود مي دانند

9) نوروز را تنها جشن کهن با ريشه در نياخاک ايران زمين مي توان دانست که برخي ملل غير ايراني به دلايل فرهنگي و تاريخي در دوره هاي مختلف و حتي در دوران حاضر آن را برگزار نموده اند

10) نوروز تنها مناسبت ملي است که در آن تمامي افراد خانواده از پير و جوان و حتي با وجود کسالت و ناتواني جسمي به صورتي يکپارچه و هم زمان در برگزاري آن کوشا هستند

11) يکي ديگر از نکات ويژه اين جشن در اين است که تمامي مردم در برگزاري اين جشن داراي هدفي مشترک مي باشند

12) نوروز را مي توان به عنوان مهمترين عامل پيوند تمامي ايرانيان در سرتاسر جهان به حساب آورد

13) در برگزاري اين جشن بسياري از نمادهاي نيکو و ارزشمند ايراني که حاصل تمدن غني و چندين هزار ساله ايران زمين بوده و ياد آور آرزوهاي نيک ايرانيان براي سالي پر بار مي باشد به کار گرفته مي شود

14) اين جشن تنها جشني است که علاوه بر داشتن ريشه عميق فرهنگي , ارتباط تنگاتنگي با فعاليتهاي اقتصادي جامعه داشته که اين موضوع به نوبه خود سبب توجه هر چه بيشتر عمومي به آن گرديده است

15) و در آخر نوروز باستاني تنها جشني است که در زماني مشخص تمامي باشندگان ايران اعم از غني و فقير را با ظاهري آراسته , کاشانه اي پاکيزه و چهره اي گشاده و خندان در کنار آناني که دوستشان مي دارند گرد مي آورد و به آنان مي آموزد که براي لحظه اي هم که شده دشمني , خشم و کينه را کنار گذاشته و قلب خود را مملو از محبت , عشق و وطن دوستي کنند

با کمي تامل بيشتر مي توان موارد بسياري را به مطالب ذکر شده در بالا افزود اما آنچه بيش از همه اهميت دارد اين است که بنا بر تمامي اين دلايل نوروز به عنوان ديرينه ترين , بزرگترين و پر اهميت ترين کنش مشترک تمامي ايرانيان فارغ از هرگونه تعلقات شخصي و يا گروهي شان و به منزله ستون استوار اتحاد ملي تمامي شهروندان ايران و محور ارزشمند همدلي باشندگان ايران فرهنگي بزرگ مي بايد به نيکويي پاسداشته شود و تمامي ما ايران دوستان نيز هر سال بيش از پيش در هر چه باشکوه تر برپا داشتن آن کوشا باشيم

ياران و هموطنان گرامي شمارش معکوس براي پايان سال 1387 خورشيدي , آغاز سال نو و برپا داشتن نوروزي ديگر آغاز شده است

پس همه با هم براي نوروز خويش به پيش

با آرزوي سالي پر از آبادي , سرفرازي , شادي و سرور براي ايران و ايراني و همدلي و تفاهم تمامي هم وطنان در سرتاسر کره خاکي که مي تواند حقيقتا سرآغاز روزي نو براي فرداي سرزمينمان باشد

« پيشاپيش نوروزتان شاد باد »

بابک مغازه اي

همدان اسفند ماه 1387 خورشيدي

برگزاري اجلاس دو روزه دبيران تشکلهاي شمال غرب کشور

barayeiran — Fri, 06 Mar 2009 12:03:27 GMT

برگزاري اجلاس دو روزه دبيران تشکلهاي شمال غرب کشور

در روزهاي 13 و 14 اسفند ماه اجلاس توان مند سازي تشکلهاي شمال غرب کشور با حضور حدود 200 تن از دبيران و يا نماينگان تشکلهاي 7 استان همدان , گيلان , کردستان , اردبيل , زنجان ,آذربايجان غربي و آذربايجان شرقي و به ميزباني سازمان ملي جوانان استان آذربايجان شرقي برگزار گرديد

به همين مناسبت هموند بابک مغازه اي به عنوان دبير و نماينده انجمن کهن دژ در اين برنامه شرکت نمود و مذاکرات متعددي را با دبيران تشکلهاي استان هاي مختلف به انجام رسانده و گزارشي از تجربيات و وضعيت موجود تشکلها در اين استان ها را به اطلاع هيات راهبري رساندند که مشروح اين گزارش و مطالب ارائه شده در اين کارگاه ها در گزارشات بعدي به اطلاع هموندان و مخاطبين خواهد رسيد

روابط عمومي انجمن ايران شناسي کهن دژ

16 اسفند ماه خورشيدي1387

« جشن اسپندگان و نکوداشت زن و زمين در تمدن ايران »

barayeiran — Fri, 20 Feb 2009 16:42:50 GMT

« جشن اسپندگان و نکوداشت زن و زمين در تمدن ايران »

حسين زندي

« هموند هيات راهبري انجمن ايران شناسي کهن دژ »

از آن جا که انسان موجودي اجتماعي و شادي نياز و لازمه ي زندگي اجتماعي است , جشن و سرور به صورت نياز همواره با انسان همراه است پيشينه ي برگزاري جشن ها گواه اين است که از ديرباز شادماني چه جايگاهي در ايران داشته و دارد , دکتر محمدعلي دادخواه به نقل از دکترمحمدي ملايري مي نويسد : « غم , مطاعي شيطاني و شادي مايده ي رحماني است و درگستره ي عظيم تمدن بشري غم و اندوه هميشه مايه ي تحجر و توقف و شادي و نشاط عامل پويايي و تحرک بشر بوده است و از انوشيروان است که هيچ شادماني نيست که از اميد جدا باشد »

حافظ مي گويد :

دمي با غم به سر بردن جهان يک سرنمي ارزد به مي , بفروش دلق ما کزين بهتر نمي ارزد ايرانيان باستان شادي را موهبتي اهورايي و غم را اهريمني مي دانستند پژوهشگران , ايرانيان را مردمي شاد و بانشاط مي دانند و مي نويسند مردم در ايران باستان بيش از هفتاد روز ازسال را جشن مي گرفته اند

برگزاري جشن ها به مناسبت هاي گوناگوني بوده است در روستا ها مناسبات , دهقاني وجنبه ي معيشتي داشته و درمراسم هايي چون کاشت ، داشت ، برداشت ، بارش باران ( اين جشن امروزبه صورت مراسم باران خواهي و نماز باران برگزار ميشود ) و جشن خرماتکاني برگزار مي شد

اما جشن گرفتن در شهرها بيشترجنبه ي اجتماعي داشته و در مواردي جشن تنها در دربار مرسوم بوده است و جشن حکومتي به شمار مي آيده و يا بر عکس ، مردم در مقابل حکومت جشن برگزار مي کردند

از گونه هاي ديگرجشن هاي متداول در ايران مي توان به جشن هاي ملي ، قومي ، محلي ، آييني و مذهبي و....اشاره کرد يکي از اين مناسبت ها اسپندارمذگان يا اسفندگان است که روز نکوداشت زن درايران باستان به شمارمي آيد که در گاهمشاري قديم پنج اسفند بوده است درمورد اين روز جز در متون زرتشتي منبعي دردست نيست تا ازچگونگي برگزاري آن آگاه شد به همين بهانه موبدان زرتشتي آن را جشني زرتشتي مي پندارند در حالي که واقعيت هاي تاريخي پيشينيان را تنها با بررسي متون مقدس يک دين و با ناديده گرفتن جنبه هاي فرهنگي ، اجتماعي ، تاريخي و... آن نمي توان بررسي کرد.

در سروده هاي زرتشتي زنان آسماني , الهه ها و ايزدبانوها ستايش مي شوند و از زنان زميني زماني ياد مي شود که نام دختر زرتشت به ميان آيد و يا وظيفه شرعي به زنان محول شود زنان فرمانبردار و عابد و زناني که فرزند بسيار دارند مدام گرامي داشته مي شوند البته با ناديده گرفته شدن زنان نازا ، زنان زشت رو و ضعيف ،و....

در خرده اوستا چنين آمده :« زنان دارنده ي فرزندان بسيار ، خاندان نيکو ، نيرومند ، خوش اندام و بلندبالا را مي ستاييم » زماني که زرتشت دخترش پور چيستا را به عقد جاماسب در مي آورد ديگر دوشيزگان را نيز پند مي دهد به همين دليل نمي توان يقين داشت زنان فرودست جامعه در اين جشن حضور داشته اند

اسفندگان نيز مانند ديگر مناسبت ها و جشن ها در طول زمان دچار تغييرات شده است اما با توجه به نقش اجتماعي زنان در ايران باستان مي توان به جايگاه اين روز درميان مردم پي برد

از اين جشن با نام هاي ديگري مانند :جشن آفرينش ، جشن زمين، جشن درخت کاري ، مردگيران و.... ياد مي شود در يسنا آمده است : « ايدون اين زمين ، زميني که ما را در بر گرفته است و اين زنان را نيز مي ستاييم و آن زناني را که از تو بشمارند اي اهورا مزدا ، و از راستي برگزيده , برخوردارند »

اما جنبه ي اجتماعي و مردمي اين روز که امروز مي توان بدان پافشاري کرد علاوه بر بزرگداشت زنان ، نکوداشت زمين است که به دليل آلودگي محيط زيست دچاربحرا ن مي باشد و درخت که از دير باز در بين ايرانيان مقدس بوده , هرچند جنگل ها هر روز کوچک تر مي شوند

ابوريحان در آثارالباقيه نام ديگر اسفندگان را مردگيران مي نويسد و مي گويد زنان دراين روز مرد انتخاب مي کردند اين مراسم يعني مرد گرفتن زنان هنوز در مناطقي از ايران برگزار مي شود در روستاهاي قوچان سيزدهم نوروز و در مناطق مرکزي وآذربايجان در عيد قربان جشن گرفته مي شود

اين جشن ها به علت پافشاري نابجا به باورهاي کهن که در برخي موارد کورکورانه نيز هست گنگ و مبهم باقي مانده وخاصيت شادمانگي اش کمرنگ شده است و در بيشترموارد کاربرد امروزين ندارد پس بايد براي زدودن غبار تعصب وکمرنگ شدن حاشيه ي خرافي جشن ها کوشش نمود

بااين همه نقش وجايگاه زن در ايران باستان را نه تنها نمي توان انکار کرد بلکه نمي توان با جامعه ي زن ستيز امروز برابر کرد علاوه بر مستشرقين و مورخين وآثار زرتشتيان که همگي گواه بر برابري زن ومرد و دارا بودن حقوق اوليه زنان ازجمله حق قضاوت ، حق پادشاهي و آزادي هاي ديگر است کتاب شاهنامه ، مهرهاي سنگي ، سنگ نوشته ها ، لوح هاي گلي و اشياي زينتي زنان در دوره هاي تاريخي مختلف نشان از جايگاه ويژه ي زنان دراين سرزمين دارد

همدان يکم اسفند 1387 خورشيدي

جشن اسفنگان شاد باد

barayeiran — Thu, 19 Feb 2009 17:25:50 GMT

فرارسيدن جشن اسفندگان بر تمامي ايرانيان پاک نهاد

در سرتاسر ايران فرهنگي بزرگ

شاد باد

هيات راهبري

انجمن ايران شناسي کهن دژ

چهارمين جلسه از چهارمين سلسله نشستهاي آموزشي پزوهشي انجمن کهن دژ

barayeiran — Thu, 19 Feb 2009 17:24:00 GMT

چهارمين جلسه از چهارمين سلسله نشستهاي آموزشي پزوهشي انجمن

در روز سي ام بهمن ماه 1387با حضورجمعي از اعضا جلسه پزوهشی انجمن همچون نشستهای پیشین برگزار گرديد و ضمن گراميداشت اسفند گان , پژوهش يکي از هموندان هيات راهبري در اين زمينه خوانده شد و پس از آن کارگاه هاي آموزشي در زمينه روش تحقيق , روش درست فکر کردن , روش تحليل و پژوهش در زمينه وضعيت زن در تمدن هاي باستاني به حاضرين ارائه گرديد

« دفتر مردم داري ( روابط عمومي ) انجمن ايران شناسي کهن دژ »

و چرا گاه نوشت0000000000

barayeiran — Sat, 14 Feb 2009 22:12:53 GMT

و چرا گاه نوشت0000000000

چند روز پيش اتفاق کوچکي همچون بمبي , چارچوب ذهن مرا درهم ريخت , انبوهي از مطالب و خاطرات به ذهنم هجوم آوردند و پس از آن تصميم گرفتم هر آنچه را که بر ذهنم مي گذرد چه زاينده لبخند بر لبانم باشد و چه نشاننده دردي بر گوشه دلم با دوستان و مخاطبين تارنگار خود بازگوکنم

اين دردها و لبخندها گاه با ديدن صحنه اي , تجربه واقعيتي و خواندن نوشته اي به دل مي آيند و اگر نگاشته نشوند دمي ديگر به فراموشي سپرده خواهند شد به همين دليل مي خواهم گاه نوشت ها را آنگونه که بر دل مي گذرند بنويسم , نه آنگونه که خود دوست دارم و يا آنگونه که ديگران مرا مي پسندند و مي شناسند

مي خواهم فرصتي باشد براي صادقانه گفتن جزئياتي که اغلب ساده از کنارشان مي گذريم و ناخواسته در قربانگاه ايده ها و کارهاي بزرگ فدا مي شوند

و اميدوارم گاه نوشتها همانطور باشند که بابک هست بي کم و بيش تا شايد حداقل آينه اي باشد براي خودم و حرفهايي آن که گاه مي تواند تلخ باشد دوستي را نيازارد چرا که تا به ياد دارم هيچگاه قلمم را براي آزردن و تسويه حساب با هيچ آشنا و غريبه اي نلرزاندم و در عين حال با پروا از چيزي و به خاطر رعايت مصلحتي از نگارش باز نماندم

نام اين درد دلهاي دوستانه را گاه نوشت گذاشتم چرا که

گاه , دل انسان مي لرزد و قلم را براي تاختن بر سپيدي برگه ها فرمان مي راند

ابتدا مي خواستم شب نوشت نام نهم اما به ياد شب نامه افتادم و ترسيدم حاشيه هايش از متن افزون تر شود , سپس به ياد روزنوشت افتادم که آن هم ياد بسيار کسان را در ذهن زنده مي ساخت که از اين واژه سود برده بودند و خلاصه هر چه نوشت بود همچون وب نوشت , خود نوشت و .............. را از ذهن گذراندم اما بازهم به همان گاه نوشت رسيدم

و پيشاپيش مي دانم که متن برخي از اين نوشته شايد روزي دست آويزي باشد براي آنهايي که مادر زاد منتقدند و انگار همچون دستگاه فلزياب هيچ رسالتي غير از يافتن و بزرگ نمايي تناقض و تغيير در انديشه هاي افراد حتا با گذر ده ها سال ندارند

اما هيچ باکي نيست چرا که براي من نوشتن پلي است براي رسيدن به انديشه روشن تر فردا و هيچ املايي بي غلط نيست و خرسند خواهم شد اگر دوستان با نقدهاي سازنده و بدور از سياه نمايي صرف ياريگر پيشرفت انديشه هايم باشند

پس تا گاه نوشت اول که تولدش را مديون آرين کوچک و شيرين سخن بودم بدرود .............