گرامي باد سالروز قيام ملي سي تير

گرامي باد سالروز قيام ملي سي تير

 

همه جا غرق در هيجان و حرکت است تمامي آزادي خواهان و ايران دوستان در خيابان ها به تکاپو ي دفاع از دولت ملي خويش ازجان مايه مي گذارند ناگهان پليس تصميم به شليک مي گيرد , تفنگها به صدا درمي آيند و يکي از همين گلوله ها سينه نوجواني را هدف قرار مي دهد که با قلبي مملو از عشق ميهن به کارزار شتافته است اما غافل از اين که حتي گلوله هم نمي تواند چيزي از عشق او به پيشواي خود مصدق کبير بکاهد ودراين هنگام امير بيجار اين دانش آموز دلاور ايراني به مثابه استاد وطن دوستي دست بر خون خويش مي زند وبا اندک تواني که در تن ناتوانش باقي ست بر ديوار ساختمان آموزش و پرورش وقت به خط خون مي نگارد يا مرگ يا مصدق ناگهان جمعيت يکپارچه به پا مي خيزد و همگان فرياد مي زنند از جان خود گذشتيم با خون خود نوشتيم يا مرگ يا مصدق , تار و پود شور و شعور يک ملت به هم تافته مي شود تا فرش آزادي و حاکميت ملي اين سرزمين به دست مصدق کبير بافته شود و قيام ملي سي ام تير ماه به پيروزي مي رسد تا برگ زرين ديگري از تاريخ افتخارات ملت ايران با خطي سرخ نگاشته گردد و نام و ياد شهيدان آن روز همچون رضا ايوبي ارغند (دوره گر) ـ حسن نيکو سخن (آهنگر) ـ عباس لـًولـًو (زرگر) ـ محمود عموئي (آجيل فروش) ـ نوروز کفائي (يخ فروش) ـ مرتضي دستخوش نيکو (شاگرد دوچرخه ساز) ـ صفر حنيفه رحفاني(ريخته گر) ـ قدرت سليمي ـ اسمعيل عينک چي ـ هوشنگ رضيان(عطار) ـ غلامحسين صادقي(بلورفروش) ـ محرم رستمي(خياط) ـ اسمعيل وزيري(توتون فروش) ـ امير بيجار(محصل کلاس پنجم) ـ جبار رشيدي(کارگر جوراب باف) ـ حبيب شوقي رضواني (راننده) ـ سعدي اسکندري ـ پرويز رجائي(آرايشگر)  به ويژه  دانش آموز شهيد امير بيجار در قلب يکا يک عاشقان اين سرزمين براي هميشه تاريخ باقي بماند  

 

نامشان جاويدان و راهشان پر رهرو باد

بابک مغازه اي

سي ام تير ماه1387 خورشيدي

آشنايي با دژهاي ايران(1)

   آشنايي با دژهاي ايران(1)

قلعه بابک

(دژ جمهور ,دژ بذ, قلعه جاويدان,بز قلعه سي )

تاريخچه بنا  :

قلعه بابک بناي پر شکوه و زيبايي است که درگذشته محل استقرار و سنگر دفاع بابک خرمدين   سردار دلير ايراني از خاک ايران و بخصوص آذر پادگان در مقابل تهاجم اعراب بوده و احتمالا پيش از او نيز جاويدان فرزند شهرک  که مبارزات خود با اعراب مهاجم را از کوهستان هاي اردبيل آغازکرده بود دراين قلعه ساکنت نموده است بابک نيز ابتدا به جمع مبارزان جاويدان پيوسته و پش از مرگ او در سال 200 هجري قمري به عنوان رهبر خرمدينان 22 سال توانست در اين قلعه به مبارزات آزادي خواهانه خود ادامه دهد

اين بنا  احتمالا يک قلعه دفايي مي باشد که در دوران اشکاني يا به احتمال قويتر ساساني ساخته شده  است و شباهت زيادي به سبک معماري مجموعه سليمان  مربوط به دوران ساساني دارد اما بابک پس استقرار در اين دژ قسمتهاي اصلي آن را ترميم نموده وبخشهايي را نيز به آن افزود و اکنون که  بيش از 1200 سال از آن دوران مي گذرد هنوز بخشهايي از آن دژ پر صلابت پابرجا مانده است و بايد تاکيد نمود علت اصلي شهرت روز افزون آن حماسه بابک خرمدين ويارانش در دفاع از ميهن خويش در اين دژ بوده است که در دوران خود تا سرزمين اسلاوها ,مصر و قلمرو روميان هم گسترش يافته بود

مشخصات جغرافيايي :

 اين بنا در 150 کيلو متري تبريز و سه کيلومتري جنوب غربي کليبر از توابع شهرستان ابهر و بر بالاي کوهستاني به نام جمهور  و در کوهي به نام بذ  واقع شده(که واژه بذ در گويش محلي به مرور زمان به واژه {بز قلعه سي } تغيير شکل داده) مسير رسيدن به قلعه سه کيلومتربا گذرهاي بسيار خطرناکي است که دسترسي به اين دژرا دشوار مي سازد   اين کوه جزو ارتفاعات غربي شعبه اي از رود قره سو  و ارتفاع آن از سطح دريا 2300 تا 2700 متر است در اطراف قلعه دره هايي به عمق 400 تا 600 متر وجود دارد و تنها راه ورود آن يک راه مالرو باريک بوده که سمت راست آن محل زندگي عشاير شاهسون مي باشد , در جنگل هاي اطراف درختان آلو , آلوچه , فندق, گردو, سيب  و انجير وجود دارد

خصوصيات معماري :

مجموع مساحت دز درحدود ده هزار متر و داراي ساختمان هاي دو طبقه و سه طبقه است

ساختمان قلعه عموما با سنگهاي نتراشيده و ملاط ساروج ساخته شده  قبل از ورود به قلعه معبري وجود داردکه از سنگهاي منظم شکل گرفته ودر اصطلاح به آن( بز رو) مي گويند که تنها گنجايش دو نفر را دارد اين دالان 200 متر تا قلعه فاصله دارد و يکي از جايگاه هاي ديده باني بر آن مسلط است پس از عبور از دالان حدود يک صد متر را بايد از صخره بالا برويد که امروزه قسمتهايي ازآن پله گذاري شده و در قسمت ورودي دو برج به شکل استوانه اي ساخته شده اند که کاملا براطراف مسلط است در داخل دژ يک تالار با هفت اطاق و جايگاه سربازان وجود دارد که به طور جداگانه به تالار اصلي راه دارد و در زير زمين آن هم بقاياي يک استبل موجود است در قسمتي ديگري از بنا چند اطاق ويک آب انبار وجود دارد که آب را براي تابستان ويا شرايط محاصره در آنجا ذخيره مي کردند  سقف آب انبار داراي طاقهاي جناغي و گهواره اي و ديواره آن از نوعي ساروج غير قابل نفوذ آکنده است در اطراف بناچهار برج به شکل نيمه استوانه و داراي چندين بخش وجود دارد که مورد استفاده ديده بانها قرار ميگرفته است در قسمت شمال غربي هم يک سري راه پله سرتاسري کهبه عنوان راه دسترسي به قسمت بالايي مورد استفادهقرار می گرفته  وجود داشته که اکنون تقريبا ويران شده است  

برخي منابع:

1)تاريخ شهرهاي ايران تاليف دکتر عباس عطاري  انتشارات آسيم

2)نشريه ايران مهر 14و15 مقاله قلعه بابک به قلم خانم م آذين فر

3)خبرگزاري ميراث فرهنگي

برگزاري آيين جشن تيرگان درانجمن ايرانشناسي کهن دژ

برگزاري آيين جشن تيرگان در

انجمن ايرانشناسي کهن دژ

 هموندان انجمن امسا ل نيز همچون سالهاي  گذشته جشن  تيرگان را با انجام مراسم آب پاشان و فال کوزه  در فضاي آزاد برگزار نمودند و در کنار اين برنامه به تبادل نظر در مورد فعاليتهاي انجمن  بخصوص هر چه بهتر نمودن تارنماي آن پرداختند و در پايان با آرزوي اينکه در سال آينده بتوانند اين برنامه را با حضور ديگر هموتنان علاقه مند بصورت با شکوه تري  برپا دارند با خواندن سرود اي ايران به آن پايان دادند

 

 هر روزتان شاد        ايرانمان آباد 

 

واحد اطلاع رساني انجمن ايرانشناسي کهن دژ

منشور انجمن ايران شناسي کهن دژ

منشور انجمن ايران شناسي کهن دژ

 

1)  انجمن ايران شناسي کهن دژ بادرود به روان شاد آن سروهاي هميشه جاويداني که جان خويش را در راه پاسباني از آزادي ,آبادي ,استقلال ويکپارچگي  اين دژ هميشه استوار که فارق از توفانها ي روزگار پابرجا مانده است نهاده اند اعلام ميدارد که دفاع از  تماميت ارضي ومنابع اين سرزمين کهن را آرمان والاي خود مي داند  واجازه نخواهد داد که به هيچ دليل ,انگيزه وبهانه اي ذره از اين آب و خاک  به بيگانه اي سپرده شود ويا از مام ميهن جدا گردد

2)  انجمن ايران شناسي کهن دژ تلاش در جهت پژوهش و شناخت ميراث فرهنگي ,آداب ورسوم,تاريخ وزيست بوم ايران ومعرفي بيشتر آنها به تمامي باشندگان ايران فرهنگي بزرگ در سرتاسر جهان را در راس اهداف خود مي داند

 

3) انجمن ايران شناسي کهن دژ  به عنوان يک سازمان غير حکومتي  مدني پاس داشت فرهنگ ,هنر وتمدن ايران زمين راهدف خويش ميداند ودر راستاي شناخت وارج نهادن به آن , مي کوشد تا با بر گزاري نمايشگاه هاي تخصصي, جلسات پژوهشي, برنامه هاي تحقيقاتي , اردوهاي ايرانشناسي, فعاليتهاي انتشاراتي واطلاع رساني ظرفيتهاي فرهنگي وهنري وطن مان ايران را به اعضاء ومخاطبين خود معرفي نمايد

 

4) انجمن ايران شناسي کهن دژ  ضمن پاس داشت زبان فارسي به عنوان محوراتحادفرهنگي تمامي باشندگان ايران, وظيفه خودميدانددرجهت پايايي وپويايي وشناخت ومعرفي زبانها,گويشها وفرهنگهاي محلي,قومي وعامه(فولکلور)مناطق مختلف ايران بکوشد چرا که معتقد است گوناگوني فرهنگي ونژادي نواحي مختلف ايران نقطه قوتي است که اگر در راستاي درستي از آن سود جسته شودمي تواند ايران رابه کانوني سترگ براي باروري تمدن بشري بدل سازد

 

5) انجمن ايران شناسي کهن دژگرامي داشت کوششها ,مقام وجايگاه مفاخر ملي ايران به عنوان ستونهاي استوارفرهنگ ايران زمين ونمادهاي جاودان تلاش ايرانيان در بالندگي تمدن بشري را وظيفه اي اساسي براي تمامي هموندان کهن دژمي داندکه مي بايددرجهت برزگداشت  ومعرفي فرهنگ سازان انديشمند ميهن به هر نحو کوشش نمايند

 

6) انجمن ايران شناسي کهن دژ   باور دارد که اساسي ترين گام در راه پيشرفت و توسعه همه جانبه ميهن تقويت نهادهاي مدني ,فعاليتهاي گروهي ونظامندي اجتماعي بر پايه خرد جمعي است بر همين مبنا با تاکيد بر انجام فعاليتهاي انجمن باتوجه به خرد جمعي  مي کوشد تا در حد توان به تقويت ارکان جامعه  مدني ياري رساند وپويشهاي تلاشگران اين عرصه را پاس داردواز تداوم آن حمايت نمايد

 

7) انجمن ايران شناسي کهن دژ   با شناخت نيازهاي پيش رو وتوجه به در نظر گرفتن مسئوليت بشر امروز براي حفظ ذخاير زيستي وبشري همچون ميراث فرهنگي ,محيط زيست ومنابع محيطي وانساني براي نسلهاي بعدي اصل اساسي توسعه پايدار  را همچون تمامي نهادهاي مدني پيشرو در سراسر جهان به عنوان زير بناي مورد قبول براي پيشرفت ملتها مي داند و معتقد است پيشرفت وتوسعه ميهن امروز ما نبايد به قيمت نابودي زيرساختهاي زيستي نسل فرداي ايران باشد

 

پاينده ايران

هيات راهبري انجمن ايرانشناسي کهن دژ

جشن تيرگان وسالروز حماسه آرش

ج               جشن تيرگان وسالروز حماسه آرش

                         (بابک مغازه ای)

  به روز تير و مه تير عزم شادي کن     که از سپهر ترا فتح و صر آمد تير

ايرانيان سيزدهمين روز از تير  ماه را که در گاه شماري کهن ايران روز تير ناميده مي شده است را به عنوان جشن تيرگان  گرامي مي داشتند و مراسم مختلفي در اين روز و گاه روزهاي پس از آن برگزار مي نمودند که در ادامه بدانها اشاره خواهد شد  در مورد دلايل گرامي داشت اين جشن مطالب مختلفي وجود دارد که مهمترين آنها عبارتند از: